உங்களுடைய இடற்பாடுகளைக் கையாள கற்றுக்கொண்டு விட்டீர்கள் என்றால் அடுத்து இலட்சியம் என்ன என்பதில் தெளிவாக இருக்க வேண்டும். இலட்சியத்தை மாற்றிக்கொண்டே இருக்கக்கூடாது. அவ்வாறு மாறினால் அவை இலட்சியங்கள் அல்ல. ஆசைகளே ஆகும். அடையும்வரை மாறாமல் இருப்பவையே இலட்சியம் ஆகும். அவ்வாறான இலக்கை ஏற்படுத்திக்கொள்ளுங்கள். அதை அடைவதற்கு எவ்வகையான அவமானங்களும், புறக்கணிப்புகளும் துரோகங்களும் விளைந்தாலும் நீங்கள் செல்லும் பாதையிலிருந்து விலகாதீர்கள். திடமனத்துடன் போராடுங்கள். கடினப்பட்டு தேடும் எதுவும் நிலைத்திருக்கும். எளிமையாகக் கிடைப்பவை வந்த மாயத்தில் சென்று விடும். அது பொருளாக இருந்தாலும் சரி, பதவியாக இருந்தாலும் சரி. இதுவே நியதி. நீங்கள் கொண்டிருக்கும் இலக்கால் உங்களுக்கோ உங்களின் சமுதாயத்திற்கோ நன்மை விளைப்பதாக இருக்க வேண்டும். இலக்கை அடைவதில் நீரில் மூழ்கியவன் மூச்சுவிட, வெளியே வருவதற்கு எவ்வளவு வேகமாக செயல்படுகிறானோ அந்த வேகத்துடன் செயல்பாடுகள் இருக்க வேண்டும்.

நெருப்பில் இட்ட சொர்ணம் ஜொலிக்கும்

      ஒரு இலக்கை அடைவதற்கு பல வகைகளில் துன்பங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டி வரும். சிலரின் பகையைப் பெறவேண்டி வரும். சில உறவுகள் நீங்கி செல்லக்கூடும். பலர் கேளியாகப் பேசக்கூடும். சிலரின் விமர்சனங்கள் உங்களின் மனதிடத்தையே ஆட்டம் காணச்செய்யும். இவையெல்லாம் நடக்கும். ஆனால் உங்களின் இலட்சிய பாதையிலிருந்து மனம், எப்போதும் விலகாமல் உறுதியுடன் இருக்க வேண்டும். அவ்வாறு எல்லாவற்றையும் தாங்கிக்கொண்டு நீங்கள் பயணித்தால் நெருப்பில் இட்ட சொர்ணம் போல நீங்களும் மிளிரலாம். இதில் ஐயமில்லை.

       கிராமப்புறங்களில் கவனித்தீர்கள் என்றால், அவர்கள் சமைப்பதற்கு விறகுகளைப் பயன்படுத்துவார்கள். அடுப்பில் வைக்கப்பட்ட விறகு எரிந்து கரியாக மாறிவிடும். அந்த அடுப்புக்கரியும் உலகில் விலையுயர்ந்த வைரமும் ஒரே இனத்தைச் சார்ந்தவைதான். இரண்டும் கார்பன்தான். ஒருநாள் இந்த இரண்டும் சந்திக்க நேர்ந்தது. கரி வைரத்திடம் கேட்டது! “நாம் இருவரும் ஒரே இனம்தான். ஆனால் நீ மட்டும் எவ்வாறு ஜொலிக்கிறாய்? மனிதர்கள் எல்லோரும் உன்னை அணிந்து கொள்ள விரும்புகிறார்கள். உன்னை பெறுவதற்கு நிறைய உழைக்கிறார்கள். ஆனால் என்னுடைய நிலை மிகவும் தாழ்மையாக உள்ளது. என்னை அள்ளி குப்பையில் கொட்டுகிறார்கள் இதற்கு என்ன காரணம்?” வைரம் கூறியது, “நான் இந்த பூமியில் நிலநடுக்கம் போன்றவற்றால் உள்ளே அழுத்தப்பட்டு, பூமியின் வெப்பத்தால் எரிக்கப்பட்டு அழுத்தத்தால் நெருக்கப்பட்டு ஒராண்டு, இரண்டாண்டுகளல்ல பலஆயிரம் வருடங்கள் அந்தத் துன்பங்களைத் தாங்கிக்கொண்டு பொறுமையாக உள்ளேயே இருந்தேன். எனக்கு கொடுக்கபட்ட எல்லாவகையான இடற்பாடுகளையும் ஏற்றுக்கொண்டு இருந்ததால் என்உடல் இறுகி திடமாக மாறிவிட்டது. மனிதர்களால் தோண்டி எடுக்கப்பட்டுப் பூமியின் மேல் வந்து தீட்டப்பட்டு அழகாக ஜொலித்ததால் அடுப்புக்கரியாக இருந்த நான் வைரம் என்ற பெயரைப் பெற்றேன்” என்று கூறியது. எல்லாவற்றையும் தாங்கும் மனோதிடம், எதிர்கொள்ளும் தின்மை மனதிற்கு வேண்டும். அப்போதுதான் வரலாறு படைக்க இயலும்.

முன்னேற்றம் உங்கள் கையில்

        இலக்கை அடைவதில் மனம் உறுதியாக இருந்தால் அதை அடையும் மார்கமும் உங்களின் முன் தெளிவாகத் தெரியும். முன்னேற்றம் உங்கள் கையில் தான் உள்ளது. நீங்கள் இலக்கை அடைவதில் முக்கிய பங்கு வகிப்பது மேலான பேச்சு ஆகும். பேசுதல் என்பது ஒரு கலை. மற்றவரிடம் தண்மையாகப் பேச வேண்டும். தான்என்ற அகங்காரத்துடனோ வேண்டாத வெறுப்பாகவோ, அதிகாரத்துடனோ, பேசினால் அநதச் செயல் அங்கு நடைபெறாது. தங்களின் முகபாவனை பேச்சு என்பது மற்றவரை கவனிக்க செய்வதாக இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் அங்கு நீங்கள் தொடங்கும் செயல் முடியும். உங்களின் பணிவான பேச்சு எவ்விடம் தேவையோ அவ்விடத்தில் பண்புடனே பேசுங்கள். அதற்கு நன்றாக மனதை பக்குவம் செய்து கொள்ளுங்கள். இதுவே இலக்கை அடைவதற்கான நடைமுறை என்பதில் தெளிவாகுங்கள்.

வாயில் இருக்கிறது வழி

           ஒரு பொன் மொழி உண்டு “நீ எப்போதெல்லாம் உன் வாயை திறக்கிறாயோ அப்போதெல்லாம் உன் மனதை திறக்கிறாய்” என்று கூறுவதுண்டு. பேச்சு என்பது தெளிவாகத் தேவையான சொற்களையே பயன்படுத்த வேண்டும். ஒருமுறை அன்னைத்தெரசா அவர்கள் தான்நடத்தும் குழந்தைகள் காப்பகத்திற்கு நிதி திரட்டுவதற்காகச் செல்வந்தர் ஒருவரை காணச்சென்றார். அப்போது அந்தச் செல்வந்தர் எவ்வகையான மனநிலையில் இருந்தாரோ! தெரியவில்லை. தெரசா அவர்கள், செல்வந்தரிடம் தமக்கு நிதயுதவி செய்யுமாறு கேட்டார் அப்போது அவர் “ஒன்றுமில்லை போ” என்று கூறினார். ஆனாலும் அன்னை அவர்கள் அந்த இடம்விட்டு நகரவில்லை. செல்வந்தரை காணவந்த சிலரும் பார்த்துவிட்டு சென்றுவிட்டனர். செல்லாமல் நின்று கொண்டிருந்த அன்னை அவர்களைப் பார்த்து “நீ இன்னும் போகவில்லையா”  என்று அதட்டினார்.  “ஏதேனும் உதவி செய்யுங்கள்”என்று அன்னை கேட்டபோது, “இந்தா பெற்றுக்கொள்” என்று அவர் அன்னையின் மீது காரி உமிழ்ந்தார். அதை தன் கைகளில் ஏந்தி கொண்டு “ஐயா இதை நான் பெற்றுக்கொள்கிறேன் பசியுடன் இருக்கும் எனது குழந்தைகளுக்கு ஏதாவது உதவி செய்யுங்கள்” என்றார். இதைக்கேட்டவுடன் அந்தச் செல்வந்தரின் மனம் மாறியது. அவரே அன்னையைப் பாராட்டி அதிகமான நிதியைக் கொடுத்து உதவினார். இவ்வாறு தான் எடுத்துக்கொண்ட செயலை எவை நேர்ந்தாலும் செவ்வனே செய்து முடிக்கும் மனதிடம் வேண்டும். பேச்சுத் தின்மைவேண்டும். பேசுவதற்கு முன்பாக நன்றாக சிந்தனை செய்து கொள்ள வேண்டும். ஆனாலும் சிந்தித்த எல்லாவற்றையும் பேசி விடக்கூடாது. பேச்சு என்பது ரத்தினச் சுருக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

       உங்களுடைய மனம் இலக்கை அடைவதில் பிடிவாதமாக இருந்தால் உங்களின் உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு அணுவும் செயல்பட தொடங்கும். உங்களின் மூளையும் ஒளி பெற்றதைப் போன்று உணரும். இரவில் தூங்கவும் தோன்றாது. மனம் சோம்பலையும் வென்றுவிடும். உடல் பசியையும் பொருட்படுத்தாது. உங்களின் மூளை, மனம், உடல், ஆன்மா என்று எல்லாவற்றிலும் இலக்கை அடையும் வேகம் இரண்டறக் கலந்துவிடும். பின்னர் ஒவ்வொன்றும் ஒன்றை நோக்கியே பயணிக்கும். இந்த நிலையை  அடைந்துவிட்டால் நீங்கள் இலச்சியத்தை அடைவதை உங்களால்கூட தடுக்க இயலாது. எனவே மனம் இருந்தால் மார்க்கம் உண்டு என்பதை உணருங்கள்.

     உங்கள் இலக்கில் மனம் வையுங்கள். வரலாறு படைப்பவர்கள் நீங்கள்தான்.

கட்டுரையின் ஆசிரியர்

முனைவர் நா.சாரதாமணி

போட்டியில் ஒருவர்க்குக் கிடைப்பது வெற்றி அல்லது தோல்வியே. வெற்றியால் கிடைப்பது மகிழ்ச்சி. தோல்வியால் கிடைப்பது அனுபவம். வெற்றி பெறுவதைவிட தோல்வியடைந்து பாருங்கள், மனதில் நிறைய சிந்தனைகள் உருவாகும். மூளை சுறுசுறுசுறுப்பு அடையும். ஏன் தோல்வி வந்தது என்று வினா எழும். உங்களால் ஏற்பட்டதா? அல்லது மற்றவர்களால் உண்டானதா? என்னசெய்ய மறந்து விட்டீர்கள்? என்ன செய்திருக்க வேண்டும்? அணுகுமுறை என்ன? எந்த மனப்பக்குவம் அடைய வேண்டும். இன்னும் எவ்வகையான மனப்பயிற்சி வேண்டும்? என்ற இத்தனை வினாக்களும் தோன்றும்.

        மனம் தோல்வியை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும். வைரஸ் வந்துவிட்டால் கம்ப்யூட்டர் செயலிழந்து நிற்பது போல, உள்ளம் ஒன்றும் செய்ய இயலாமல் நிற்கும். அந்த நேரத்தில் ஒன்றும் யோசிக்க தோன்றாது. யோசித்தாலும் சரியான தெளிவு ஏற்படாது. எனவே மனம் தெளிவாக அமைதி அடைந்தபிறகு, தோல்விக்கான காரணம் என்ன? நிதானமாக யோசித்தால் உங்களுக்கு எழுந்த எல்லா வினாக்களுக்கும் விடை கிடைக்கும்.

தோல்விக்கு நன்றி சொல்லுங்கள்

        தோல்விகளுக்கு நன்றி சொல்லுங்கள் என்ற இந்த வாக்கியம் எப்போதோ படித்த ஞாபகம். இது எவ்வளவு பெரிய அனுபத்தை உண்டாக்கியிருக்கும் என்பதை உணர முடிகிறது. தோல்விகள் உங்களை மீண்டும் மீண்டும் எழுவதற்கு தூண்டுகிறது. எழச்செய்கிறது. வீழ்ந்தால் எழமுடியும் என்ற நம்பிக்கையை பெறச்செய்கிறது. எனவே ஒருபோதும் தோல்வியை வீழ்ச்சி என்று எண்ணாதீர்கள். அது வீழ்ச்சி அல்ல எழுச்சி ஆகும். நீங்கள் அடையும் உயர்வும் தாழ்வும் உங்களால் ஏற்பட்டவை என்பதை உணருங்கள். உங்களுக்கு வெற்றி கிடைத்தால் அது உங்களின் உழைப்பு விடாமுயற்சியால் கிடைக்க வேண்டுமே தவிர மற்றவர்களின் சிபாரிசால் கிடைக்கக்கூடாது. அவ்வாறு கிடைத்தால் அது தோல்வியே ஆகும். அந்த மாதிரியான எளிமையாகக் கிடைக்கும் வெற்றிகள் சூரியன் ஒளி பட்டதும் பனி விலகுவது போல அது காணாமல் போய்விடும்.

          நீங்கள் அந்த சவாலை போட்டியை எதிர்கொள்ள அத்தனை முயற்சி செய்தும் தோல்வி கிட்டியது என்றால் அதுவும் நல்ல அனுபவமே. ஒரு மனிதனை சுறுசுறுப்பாக வைத்திருப்பது அவனுக்கு உண்டாகும் பிரச்சனைகளே என்பதை உணருங்கள். எப்போதுமே வெற்றியை நோக்கியே உங்கள் சிந்தனையைச் செலுத்தாமல் தோல்வியால் பல மனிதர்களைத் தெரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பும் கிடைக்கப்பெறுங்கள். எப்போதுமே நிழலிலேயே இருந்தால் அதன் குளிர்ச்சி தெரியாது. ஆனால் சிறிது வெய்யிலில் சென்று வாருங்கள் நிழலின் அருமையை அப்போது உணர்வீர்கள்.

விழுந்தாலும் எழுந்திருங்கள்

        ஒரு ஆசிரியர் தனது மாணவர்களுக்குக் கூறினார். “நீங்கள் தேர்வில் மிக குறைந்த மதிப்பெண்களைப் பெற்றாலும் பரவாயில்லை. ஆனால், மற்றவர்களைப் பார்த்து எழுதி பெறும் மதிப்பெண்கள் நூறாக இருந்தாலும் அவை உமக்கு வேண்டாம். ஏனென்றால் உமது உழைப்பால் பெற்ற மதிப்பெண்கள் தன்னம்பிக்கையைத் தரும். மற்றவர்களால் வந்தவை மனத்தாழ்ச்சியையே தரும். பெறுவது வெற்றியாக இருந்தாலும் தோல்வியாக இருந்தாலும் அவை உங்களால் பெற்றவையாக இருக்க வேண்டும்.”என்று கூறினார்.

எனவே நீங்கள் பெறுவது சிறிதளவே என்றாலும் நன்றானதே. மற்றவர்களால் கிடைக்கப்பெறுவது இந்த உலகளவே ஆனாலும், நாளடைவில் அது மனதளவில் உங்களுக்குள்ள தனித்திறனைக் குறைத்துவிடும்.

        தோல்விகள் எந்தப் பிரச்சினைகளால் ஏற்படுகின்றன? அவற்றை மீண்டும் வராமல் நீக்குவது எவ்வாறு? என்பதை சிந்தனை செய்ய வேண்டும். ஒரு பிரச்சினைக்கு மூன்று வகையில் தீர்வு காணலாம். ஒன்று, அதை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வது. இரண்டு மாற்றியமைப்பது. மூன்று கண்டு கொள்ளாமல் விட்டு விடுவது. ஒரு பிரச்சனையை மாறாது என்றால் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். ஏற்க இயலாது என்றால் விட்டுவிடுவது நல்லது. வெற்றியை அடைவது எளிதல்ல. ஆனால் அதை தக்கவைத்துக்கொள்வதே சிறந்த வெற்றி.

இடர்பாடுகள் இயல்பானவை

            வெற்றியை உங்கள் வாழ்நாளில் நிலை நாட்ட வேண்டுமென்றால் இன்னல்கள், துன்பங்கள், கவலைகள், இழப்புகள், மனக்காயங்கள் என்று பலவற்றை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். அத்தனை வேதனைகளையும், பாடுகளையும் அனுபவித்து தெளிந்து அதிலிருந்து இதுதான் நடைமுறை என்று மனதை பண்படுத்திக்கொண்டால் மட்டுமே இந்த வெற்றித் தோல்விகளை ஏற்றுக்கொள்ள இயலும்.

         வெளி நாட்டில் வாழ்ந்த ஒரு இளைஞன் சிறு வயதில் நன்றாகப் படித்தான். நல்ல மதிப்பெண்களைப் பெற்றான். சிறந்த கல்லூரியில் சேர்ந்து படித்துப் பட்டம் பெற்றான். பெற்றவுடன் வெளிநாட்டு கம்பெனி அவனுடைய அறிவுக்குச் சிறந்த வேலையைக் கொடுத்து அதிக ஊதியத்தையும் கொடுத்தது. எனவே அவனுக்கு சிறு வயதிலிருந்தே எல்லாமே கிடைத்தன. திருமணம் செய்து கொண்டு ஒரு குழந்தையுடன் நன்றாக வாழ்ந்தான். ஆண்டுகள் சில கடந்தன. ஒரு நாள் நாளிதழில் வெளிவந்த தகவல், அந்த இளைஞன் தன்மனைவி குழந்தையைத் துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொன்றுவிட்டு தானும் சுட்டுக்கொண்டான். இங்கு நீங்கள் சிந்திக்க வேண்டும். அந்த மாணவனுக்கு எல்லா வயதிலும் குறையே இல்லாமல் அனைத்தும் கிடைத்தன. ஆனால் இவ்வாறு நடந்ததற்கு காரணம் என்ன? உண்மையில் என்ன நேர்ந்தது என்றால், அம்மாணவனின் வாழ்க்கையில் தோல்வியே கண்டதில்லை. இறப்பதற்குச் சில மாதங்களுக்கு முன்பு ஏதோ காரணத்தால் அவனுடைய வேலை பறிபோனது. அதை சமாளிக்க தன்சொந்த வீடு, காரையும் விற்றான். பின்னர் இவற்றை சீரணித்துக்கொள்ள முடியாமல் இவ்வாறு கொலை செய்து விட்டான் என்ற செய்தி கிடைத்தது. கவனியுங்கள்! அந்த இளைஞனுக்கு அவ்வப்போது தோல்விகள் கிடைத்திருந்தால், பல அனுபவங்களைக் கற்றிருப்பான். வாழ்வில் எந்த நிலையையும் சமாளிக்கும் திறனைப் பெற்றிருப்பான். இறப்பு என்பது நேர்ந்திருக்காது. எனவே மனித வாழ்வில் இடர்பாடுகளும் இயல்பானவை என்பதை உணருங்கள்.

தோல்வி வீழ்ச்சி அல்ல, எழுச்சியே !

தடைகளைத் தாண்டுங்கள்

       மனித வாழ்வில் பிரச்சனைகள் என்பவை எல்லா காலக்கட்டங்களிலும் வந்து கொண்டுதான் இருக்கும். அவற்றை சமாளிக்க கற்றுக்கொண்டால் வாழ்க்கை சுகமானதாகவே காணப்படும். ஒருநாள் என்பது இரவும் பகலும் சேர்ந்தது போல, மனித வாழ்க்கையும் இன்பமும் துன்பமும் சேர்ந்தது ஆகும்.

         சிலருக்கு எவற்றை பிரச்சினையாக எடுத்து கொள்வது. சாதாரணமானவை எவை என்ற தெளிவுகூட இருக்காது. சிலருக்கு இடற்பாடுகள் தேடி வரும். சிலருக்கு துன்பங்கள் வரத்தேவை இல்லை. அவர்களே சென்று வரவழைத்துக் கொள்வார்கள். ஒருவர் புகைவண்டியில் பயணம் செய்தார். அவர் அருகிலிருந்தவரிடம் கேட்டார். நீங்கள் எங்கு செல்கிறீர்கள். அவர் சென்னையில் தாம்பரம் செல்ல வேண்டும் என்றார். அப்பாடா, இவருக்கு பெருமூச்சு வந்தது. காரணம் இவரும் அந்த இடத்தில்தான் இறங்க வேண்டும். எனவே அவ்விடம் வந்ததும் தனக்கும் கூறுமாறு ஒரு கட்டளையை வைத்தார். அவரும் ஒப்புக்கொண்டார். பின்பு அடுத்த ஸ்டேஷனில் டிபன் வாங்க வேண்டும் என்று கவலைப்பட்டார். கிடைக்கவில்லை என்றால் என்று வேதனையடைந்தார். ரயில் நிலையம் சென்றதும் அழைத்துப் போக ஆள் வரவில்லை என்றால்? என்று கவலையுற்றார்

இவ்வாறு சிலர் வேதனைப்படுவதையே பழக்கமாகக் கொண்டிருப்பர். அவையே அவர்களுக்கான பிரச்சினைகள். நீங்கள் மனதில் இவ்வாறுதான் நடக்க வேண்டும். இவை கிடைக்க வேண்டும். மற்றவர் இவற்றை நடத்த வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்போடு இருக்கும் போது, எண்ணியபடி அவை நடக்காத பட்சத்தில் பிரச்சனையாகவே தோன்றும். எந்த ஒரு எதிர்பார்ப்பையும் வைக்காதபோது உலகில் நடக்கும் எந்தச் செயலும் ஒன்றும் செய்யாது. அது பிரச்சினையாகவும் தோன்றாது. எனவே வெற்றியோ தோல்வியோ எவை கிடைத்தாலும் ஏற்றுக்கொள்ளலாம் என்று நீங்கள் தெளிந்தால் வாழ்க்கை சுவாரஸ்யமானதே.

இன்னல்கள் தேவைதான்

       சுயநலமாகத் தனது, நான், தான் மட்டும் என்று வாழும் மனித உலகத்தில் இன்னல்கள் ஏற்படுவது இயல்பான ஒன்று. உங்கள் மனதில் எந்தச் செயலையும் இவ்வாறுதான் நடக்க வேண்டும் என்று தீர்மானம் செய்துகொள்ள வேண்டாம். ஏனென்றால் அவை மாறி நடந்தால் நடத்தப்பட்டால் அது உங்களுக்கு பிரச்சனை ஆகிவிடும். இடர்பாடுகளும் இல்லாத வாழ்க்கை இங்கு எவருக்கும் இல்லை. இது தின்னம் எனும்போது அவற்றை எதிர்கொள்ளும் தன்மையை நீங்கள் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். எனவே தங்களால் இயலாது என்ற மனநிலையை மாற்றி அவற்றை நிகழ்த்தவே நீங்கள் பிறந்துள்ளீர்கள் என்பதை உங்கள் மனம் உணரச்செய்ய வேண்டும். தோல்வியைக் கண்டு துவழாமல் அவற்றை ஏற்றார் போல எவ்வாறு மாற்றி அமைப்பது என்ற சிந்தனை வேண்டும்.

      மனிதனுக்கு வாழ்க்கையில் துன்பங்கள், தோல்விகள், இடற்பாடுகளும் இன்னல்களும் இழப்புகளும் நிகழ்ந்தால் மட்டுமே அது முழுமையான வாழ்க்கையாகும். உணவில் அறுசுவை இருந்தால் தான் விருந்து சிறக்கும். அதைப்போல இன்பம் மட்டுமே மனித வாழ்க்கை ஆகாது. அது அரைகுறை வாழ்க்கையே ஆகும். எனவே எல்லாவற்றையும் கடந்து செல்லும் மன திடம் உங்களுடையது என்றால் இச்சமுதாய நாயகன் நீங்கள்தான்.

கட்டுரையின் ஆசிரியர்

முனைவர் நா.சாரதாமணி

முன்னுரை

            உலகம் ஆண் பெண் என்னும் இருபாலராருலும் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது  இரண்டும் சேர்ந்த ஒன்றே உலகம் எனப்படும்.  இரண்டும் ஒன்றி இயங்கினாலன்றி உலகம் நல்வழியில் நடைபெறாது என்பதனைச் சான்றோர் அறிவர்.  இருப்பினும் பெண் ஆணைவிடத் தாழ்ந்தவள் என்றும், ஆணின் கட்டுப்பாடுகளுக்கும், சட்டதிட்டங்களுக்கும் உட்பட்டு நடக்க வேண்டும் என்றும் பெண்ணின் உணர்வுகளுக்குத் தடை போட்ட சூழலில் தான் பெண்ணியம் தோன்றியது.  தொடக்க காலத்தில் பெண்களுக்குச் சமூகம் பலவகையான கட்டுப்பாடுகளை விதித்திருந்தது.  கணவனை இழந்த பெண்களுக்கு உடன் கட்டை ஏறும் வழக்கம் அக்காலத்தில் நிலவி வந்தது.  கணவணை இழந்த பெண்ணுக்கு மொட்டை அடித்து, காவி உடை அணியச் செய்தது.  அத்தோடு மட்டும் நில்லாமல் தனியாகப் பாய் படுக்கை, தனி வட்டில் என கொடுத்து அவர்களை தற்றவர்களிடமிருந்து தனிமைப்படுத்தும் நிலையும் எய்தியது. இந்நிலையை மாற்ற பாரதியார், பெரியார், திரு.வி.க. போன்ற சான்றோர்கள் கைம்மை மணத்தை வலியுறுத்தினர். மேலும் பெண்களுக்கு கல்வி அவசியம் என்றும், கல்வி கற்றப் பெண்ணால் தான் தன் ககுடும்பத்தை சரிவர பராமரிக்க முடியும் என்றும் வலியுறுத்தினர்.

பெண்ணிய திறனாய்வும், அணுகுமுறைகளும்

            சமூக எதார்த்தத்தின் மிகப் பெரிய பரப்பளவில் பெண்ணின் நிலை சமூக தத்துவார்த்த வெளியீடுகள் எளிதாக விளக்கியிருக்கின்றனர் என்பதை பெண்ணியத் திறனாய்வுகள் நம்புகின்றன.  ஏங்கெல்லாம் பெண்களின் நிலைப்பாடு விளக்கப்படவில்லையோ அங்கு அவாகளது நிலைப்பாட்டினை பாலியல் ரீதியான விளக்கம் செய்து சிதைத்திருக்கின்றனர்.  1960 – களிலிருந்து இன்றுவரை பெண்ணியம் பலரையும் பலவேறு வழிகளில் கவர்ந்திழுக்கக் கூடியதாக இருந்திருக்கிறது.  உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் அதன் தோற்றமும், வளர்ச்சியும் வெவ்வேறுபட்ட குறிக்கோள்களை உட்கொண்டதாக இருந்தது.  இந்தியாவில் பெண்கள் சதி, வரதட்சணை, உயிரோடு எரிப்பது, பால்ய விவாகம், பெண்ணைப் பாலியல் பொருளாகக் கையாளுவது, சந்தைப் பொருளாக விளம்பரங்களில் பயன்படுத்துவது,சாதிய ரீதியில் மேற்கொள்ளப்படும் அடிமைத்தனம், சுரண்டல்கள் போன்றவைகளால் ஒடுக்கப்படுகின்றார்கள்.

            மற்றுமொரு நிலையில், நிலையில் ஆணாதிக்கச் சமுதாயம் பெண்ணைத் தாயாக, தாய்க் கடவுளாக உயர்வு நவிற்சி நிலையில் கூறி வந்திருக்கிறது.  இது பெண் ஆசி வழங்கக் கூடியவள், செயல்பாட்டு நிலைக்கு உட்படாதவள் என்ற கொள்கைக்கும் சாதகமாக உள்ளது.

பெண்ணியம் சொல்லாட்சி

            ‘பெண்ணியம்’ என்னும் சொல் குறித்து பல்வேறு அறிஞர்கள் பல்வேறு கருத்துக்களைன் கூறுகின்றனர்.  ‘பெண்ணியம்’ என்னும் சொல் ஆங்கிலத்திலுள்ள ‘பெமினிசம்’ என்ற சொல்லிற்கு இணையாக தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.  இச்சொல் ஆங்கிலத்திலிருந்து எவ்வாறு மாற்றம் பெற்றது என்பதனை,

            “ஆங்கிலத்தில் ‘feminism’ என்று வழங்கும் கலைச்சொல்லையே தமிழில் பெண்ணியம் என்று கூறுகிறோம்.  இந்த ஆங்கிலச்சொல் பெண்ணைக் குறிக்கும்.  இச்சொல் ‘famine’ என்ற இலத்தீன் மொழிச் சொல்லிலிருந்து தோன்றியது.  ‘பெண்’ என்னும் சொல்லுக்கு ‘பெண்ணுக்குரிய இயல்புகளை உடையவள்’ என்று பொருள்.  பெண்ணியம் என்ற சொல் 1890 களில் இருந்து பாலினச் சமத்துவக் கோட்பாடுகளையும் குறிப்பிட்டு வருகின்றது.” 1 என்று கூறுகிறார் முத்துச் சிதம்பரம்.

            பெண்ணைப் பல்வேறு நிலைகளிலும் முன்னிறுத்தி அவர்களின் வழியாக சமுதாயத்தில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்ற நிலையில் பெண்ணியம், பெண்ணியவாதம், பெண்னுரிமை ஏற்பு என்னும் சொற்கள் இதற்குரிய சொற்களாக வழங்கி வருகின்றன என்னும் நோக்கில் ச. முத்துச்சிதம்பரம் குறிப்பிட்டுள்ளார் எனக் கருதலாம்.  மேலும் இக்கருத்திற்கு வலுசேர்க்கும் வகையில் பிரேமா கூறுகையில்,

‘feminism’ என்ற ஆங்கிலச் சொல் ‘famine’ என்ற இலத்தீன் சொல்லின் திரிபு ஆகும் .  பெண் என்னும் சொல் பெண்ணுக்குரிய இயல்புகளை உடையவள் என்று கூறப்படும் போது முதலில் பெண்களின் பாலியல் பண்புகளைக் குறிக்கவே பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது.  பின்பே பெண்ணின் உரிமையை பேசுவதற்காக குறிப்பிட்ப்பட்டது.”2 என்று கூறுகிறார்.  பொதுவாகப் பெண்ணியம் என்ற சொல்லாட்சியானது ஒரே வகையான கருத்தை எடுத்தியம்புவதாக உள்ளது.  ஆண் – பெண் என்னும் இருபாலரையும் வேறுபடுத்திக் காட்டுவதற்காகவும், பாலியல் ரீதியான கருத்துக்களை எடுத்தியம்புவதற்காகவும் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது எனலாம்.

            1894 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த ஆக்ஸ்போர்டு ஆங்கில அகராதியில் முதன் முறையாக இச்சொல் எடுத்தாளப்பட்டுள்ளது. 

            “ பெமினிசம் என்ற சொல் பெண்ணின் தேவையை நிறைவேற்ற அவர்கள் சார்பாக வாதாடுவது, போராடுவது”3 என்று பொருளை தந்துள்ளதாக சி.என.;குமாரசாமி கூறியுள்ளார்.  இக்கருத்திற்கு வலுசேர்க்கம் வகையில் சென்னைப் பல்கலைக் கழக ஆங்கிலத் தமிழ் பேரகராதியில்,

            feminism என்பதற்கு பெண் உரிமை ஏற்பு கோட்பாடு, பெண்ணுரிமை ஆதரவு என்று கூறியிருக்கும் பொருள் பொருத்தமுடையதாகும்.”4

            அதாவது, பெண்ணிய இயக்கம் என்பது பெண்களுக்காக போராடும் இயக்கமாகும்.  பெண்ணியத்திற்கு உலகில் உள்ளஅனைத்து மக்களுக்கும் பொருந்தும்படியாகவும், முக்காலத்திற்குமுரிய ஒரு விளக்கத்தை கொடுக்க இயலாது.  இதன் விளக்கம் ஒரு சமுதாயத்தின் வரலாறு, பண்பாடு இவற்றைப் பற்றிய உணர்வு நோக்கு, செயல் இவைகளைப் பொறுத்து மாறுபடும் என்று கூறுவர்.

பெண்ணியம் விளக்கம்

            உலக மக்கள் தொகையில் சரிபாதி பெண்கள், பெண்களது சமூக, பொருளாதார அரசியல் நிலை உலகெங்கும் ஆடவரைக் காட்டிலும் தாழ்வாகவே உள்ளது.  முன்னேற்றத்தின் உச்சத்தில் இருக்கும் அமெரிக்காவாக இருந்தாலும், பழமைக்குமப் பழமையும், முன்னேற்றத்திற்கு முன்னேற்றமும் ஒருங்கே பெற்றிற்கும் இங்கிலாந்தாக இருந்தாலும், மக்கள் பெருக்கத்திற்கு பெயர் போன சீனாவாக இருந்தாலும், இஸ்லாமிய தேசமாக இருந்தாலும, ஜனநாயக நாடான இந்தியாவாக இருந்தாலும் இவை எல்லா இடங்களிலும் பெண்கள்pன் நிலை மட்டும் இரண்டாமிடத்ததாகவே இருந்து வருகின்றது.  இதை மாற்ற மேற்கொள்ளம் முயற்சிகளே பெண்ணியப் பிறப்பிற்கு வித்தானது என்று அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.

            “சமூகத்திலும், வேலைதளத்திலும், குடும்பத்திலும் நிலவும் பெண் ஒடுக்குமுறை மற்றும் சுரண்டல் பற்றிய பெண்களின் உணர்வு நிலைகளும், இந்நிலையை மாற்றுவதற்கு எடுக்கும் நடவடிக்கைகளும் பெண்ணியத்தின் பரந்துபட்ட வரையறையாக இப்போதைய நிலையில் கொள்ளலாம்.”5 என்று மொலினா தேன்மொழி கூறும் கூற்று மெய்பித்துக் காட்டுவதாக உள்ளது.

            பெண்களுக்கு சமுதாயத்தில் இருக்கும் நிலையினைக் கண்டு அவர்களின் சுதந்திரத்திற்காக ஆண்களும் அவர்களுடன் இணைந்து பாடுபடும் நிலை நிலவி வந்தது என்பதனை மேற்கண்ட ஆசிரியரின கூற்றின் வழியாக இறிய முடிகிறது. மேலும்,

            “பெண்ணியம் பெண்ணின் சமூகத் தகுதி நிலை குறித்து இதுவரையில் எடுத்துரைக்கப்பட்ட இலக்கியத் தரவுகளை மறுபரிசீலனை செய்யப் பெரிதும் உதவியாக இருக்கிறது.”6 என்று அரங்க மல்லிகா அவர்களின் கூற்றிலிருந்து பெண்ணின் தற்போதைய நிலை பற்றி தெளிவாக அறிந்து கொள்ளமுடிகிறது.

            சுங்க காலத்தில் பெண் எல்லா உரிமைகளையும் பெற்றுத் திகழ்ந்தாள் என்று பழம் பெருமை பேசுபவர்கள் கருத்துரையாடுகின்றார்கள்.  ஆனால் பழைய மரபுகள் பெண்ணை அப்படியொன்றும் பெருமை படுத்தியிருக்கவில்லை.  வேதகாலம் தொட்டு ஒரு தாய், ஆண் மக்களைப் பெற்றதனாலேயே பெருமை படுத்தப்பட்டிருக்கிறாள்.  தாயாண்மைக்  காலத்தில் அவளுடைய கணவனாகிய ஆண்மகனுக்கு முதன்மையாக இருந்ததில்லை.  ஏனென்றால் ஒரு ஆண்மகனைப் பெறும் தாயானவள் அவனை நல்ல பொருப்புள்ளவனாக உருவாக்கக் கடமைபட்டிருக்கிறாள் இக்கருத்தினை வலியுறுத்தவே திரு.வி.க. ஒரு பெண் பிறவி எடுத்ததன் நோக்கமே காமத்திற்கும் அடுப்பூதுதல் போன்ற பணி செய்வதற்கும் மட்டும்; அன்று.  குழந்தைகளைப் பெற்று நல்வழியில் வளர்த்து ஆளாக்கி சான்றோனாக்குவதே அவளின் தலையாயக் கடமையாகும்.     

            “யான் பெண்ணின் வயிற்றில் தோன்றினேன், பெண்ணுக்குள் பிறந்தேன், பெண்ணுடன் வாழ்ந்தேன், என் வாழ்விற்கு நான் தொழும் அன்பு தெய்வம் பெண்ணாகவே இருக்கிறது…”7 என்னும் கருத்து ஈண்டு நோக்கதக்கதாகும்.

பெண்ணடிமைத் தனத்தின் பரிணாமங்கள்

            இந்தியாவில் முதன்முதலில் தாய்வழிச் சமூக அமைப்பு இருந்தாலும், அது நாளடைவில் மாற்றம் பெற்று தந்தை வழிச் சமூகமாக மாற்றம் பெற்றப்பின், குடும்பம், பொருளாதாரம், அரசியல் மதம் என முதன்மையாக சமூக நிறுவனங்கள் அனைத்தையும் ஆண்களே கையப்படுத்தி கொண்டதோடு அவற்றில் மேல்நிலை பெறவு தொடங்கினர்.           

காலம் செல்லச் செல்ல பெண்ணடிமையும், ஆண்மேலாதிக்கமும் படிப்படியே தழைத்து, அவற்றின் விளைவுகள் பெண்ணின் சுரண்டல்களின் பல வடிவங்களாய்க் கிளைவிட்டு வளர ஆரம்பித்தன.இதன்விளைவாக பெண்சிசுக்கொலை, இளம் வயது திருமணம், பாலியல் கொடுமைகள், பெண்களைத் தனிமைப்படுத்துதல், கல்வி மறுப்பு, சமகூலியின்மை, கைம்மை, உடன்கட்டை ஏறுதல் போன்ற பல்வேறு கொடுமைகளுக்கு இந்தியப் பெண்கள் ஆட்படுத்தப்பட்டனர்.  இவ்வாறு ஆட்படுத்தப்பட்ட பெண்களுக்கு உரிமை வழங்குவதில் அரசு காட்டும் ஈடுபாடு பற்றி வாசுகி கூறும் கருத்து ஏற்புடையது.

“ஓர் உயிரின் உரிமையை இன்னொன்று கட்டுப்படுத்தி, அதன் நன்மைகளை தான் பெற முயல்வது உரிமை பறிப்பு ஆகும்.  பேண்ணுரிமையும் அப்படிப்பட்டதே, பெண்ணுக்குரிய உரிமைகளைப் பறித்துவிட்டு அவளுக்கு எந்த அளவுக்கு உரிமை வழங்கலாம் என்று தீர்மானிக்க மாநாடுகள் கூட்டுவது முரண்பாடாக உள்ளது.”8  ஏன்று கூறுகிறார்.

            அன்றைய நாட்களிலிருந்து உலகையே புரட்டிப் போடும் இன்றைய விஞ்ஞான வளர்ச்சிப் பெற்றிருந்த காலத்திலும், ஒரு பெண்ணுக்கு, வீடு, கணவன், பிள்ளைகள் என்ற நெறியே வாழ்வின் மையக் கருத்தாக இருந்து வருகிறது.  பேண்ணின் வாழ்க்கையில் இன்று புதிது புதிதாக முளைத்திருக்கும் சிக்கல்கள் எல்லாமே இந்த மையக்கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டுதான் அமைகின்றன.  தெய்வத்தைக் காட்டிலும் ஒரு பெண்ணுக்கு கணவன் மட்டுமே மேலானவள்.  ஆப்படிப்பட்டக் கணவனை மகிழ்வித்து, அவனுக்கு தேவையானவற்றை செய்து கொடுத்து அவனால் பெற்றிருக்கும் வாழ்வுக்கு எவ்வித பங்கமும் வராமல் வாழ்ந்து நன்றிக் கடன் செலுத்தக் கூடியவள் பெண் என்னும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றாள்.  

முடிவுரை

            பெண்ணின் சகூகத் தகுதி நிலை என்பது ஆணின் சார்பாகத் தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிறது.  கல்வி, அரசியல், பொருளாதாரத் துறைகளில் பெண் தனித்து நின்றும், குழுவாகச் சேர்ந்திருந்தும, பொது நிலையிலிருந்தும் ஆற்றக்கூடிய வாழ்க்கைப் பணிப்பகிர்வு ஆணின் குடும்ப முன்னேற்றம் கருதியதாக இருக்கிறது.   பெண்ணிய கோட்பாடுகள் குறித்து பல அறிஞர்கள் மொழிகின்றனர்.  பெண்ணியம் குறிப்பாக பெண்களுக்கு எதிரான அடக்கு முறை, சுரண்டல் முறைகளை உணர்ந்து கொய்யவும் பெண்ணியம் தெளிவான விவரங்களை முன் வைக்கிறது எனலாம்.

சான்றெண் விளக்கம்

1.          ச.முத்துச்சிதம்பரம், பெண்ணியம் தோற்றமும் வளர்ச்சியும்

2.          இரா.பிரேமா, பெண்ணியம் அணுகுமுறைகள்

3.          சி.என்.குமாரசாமி, பெண்ணிண நோக்கில் பாரதி

4.          MADRAS UNIVERSITY, ENGLISH TAMIL DICTIONARY

5.          மொலினாதென்மொழி(மொ.ஆ) பெண்ணியவாதம், அதன் அவசியம் குறித்த சில கேள்விகள்

6.          ஆரங்க மல்லிகா, தமிழ் இலக்கிமும், பெண்ணியமும்.

7.          திரு.வி.க, பெண்ணின் பெருமை

8.          வாசுகி, பெண்ணியம் பேசலாம் வாங்க.

ஆய்வுக்கட்டுரையின் ஆசிரியர்

முனைவர் பு.எழிலரசி

           உதவிப்பேராசிரியர், தமிழாய்வுத் துறை

           செயின்ட் ஜோசப் மகளிர் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி

            ஓசூர் – 635 126

முன்னுரை

  பண்டைத் தமிழ் நாகரீகத்தினையும், சிறந்த சிந்தனையின் ஊற்றாகவும் விளங்குவது சங்க இலக்கியங்களே.  அத்தகைய  சங்க இலக்கியங்களை மூன்றாகப் பகுத்தனர் நம் முன்னோர்கள், எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு,பதினெண்கீழ்கணக்கு.  இவற்றில் முன்னிரண்டும் சங்க காலத்தது, மற்றொன்று சங்கம் மருவிய காலத்தது.

                                    ‘கல் தோன்றி மண்தோன்றா காலத்தே

                                    முன் தோன்றியது நம் மூத்தத் தமிழ்குடி’

என்னும் கூற்றிலிருந்து நம் தமிழ் மொழியானது பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே தோன்றியிருத்தல் வேண்டும்.  பண்டைக்காலத்தில் வாழ்ந்த தமிழர்கள் சாதி மத பேதமின்றி வாழ்ந்தனர் என்பதற்கு அடையாளம், அவர்கள் அகம் புறம் என்று பிரித்துக் கொண்டு ஆங்காங்கே குழுக்களாக வாழ்ந்து வந்தனர்.  அதன் பின் தாங்கள் வாழ்ந்து வந்த இடங்களை ஐந்திணைகளாகப் பகுத்துக் கொண்டு வாழ்ந்தனர்.  திணை என்றால் எழுக்கம் என்பது பொருள்.  அதற்கேற்ப சங்கத் தமிழர்கள் புறவொழுக்கத்தோடு அக வொழுக்கத்தையும் கடைபிடித்து ‘ஒருவனுக்கு ஒருத்தி’ என்னும் பண்பாடு மாறாமல் வாழ்ந்து வந்தனர்.  அத்தகைய அறவொழுக்கத்தினைப் பற்றி இக்கட்டுரையில் காண்போம். 

நற்றிணையில் அறம்:

            தலைவி தலைவனிடத்து குறையே கண்டாலும், அக்குறையை வெளிப்படையாகக் கூறாமல் நயமாக தோழியிடம் கூறுகிறாள்.

                                    “பகல் எரி சுடரின் மேனி சாயவும்,

                                     பாம்பு ஊர் மதியின் நுதல் ஒளி கரப்பவும்

                                     எனக்கு நீ உரையாயாயினை: நினக்கு யான்

                                     உயிர் பகுத்தனன் மாண்பினன் ஆகலின்”1

குறிஞ்சித் திணையில் தோழிக்கு தலைவி அறத்தோடு நிற்றல்; என்னும் துறையில் அமைந்துள்ளது இப்பாடல்.  பாங்கியற் கூட்டத்தில் தலைமகளின் குறையைத் தீர்ப்பதற்கு தோழி முற்படுகின்றாள்.  ஆதனால் அவள் தலைவியிடம் ‘நின் மேனி வாடிற்று: நெற்றி ஒளி குன்றிற்று ஆனால் அவற்றின் காரணத்தை நீ உரைக்கவில்லை.  ஆயினும் நான் அறிவேன் என்கிறாள்.  ஆதற்குத் தலைவி அதற்காக நீ வருத்தப்படாதே தினைப்புனத்தில் தலைவன் என் முதுகை அணைத்தான் அதனால் அவ்வாறு இருக்கிறேன் என்று தோழியிடம் நயமாகக் கூறி தன் ஒழுக்கம் குன்றாதவாறு அறத்தோடு றிற்கின்றாள். 

தலைவன் பரத்தையிற் பிரிந்து சென்றாலும் தலைவியின் மேல் கொண்ட காதலால் தலைவியிடம் சேர நினைக்கின்றான்.  அப்பொழுது தலைவி ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டாளோ என்று பயந்து விருந்தினனை வீட்டிற்கு அழைத்து வருகின்றான். 

“தடமருப்பு எருமை மடநடைக் குழவி

                                     தூண் தொறும்  யாத்த கான் தகு நல் இல்,

                                     கொடுங்குழைப் பெய்த செழுஞசெய் பேழை

                                     சிறுதாழ் குழை பெய்த மெல் விரல் சேப்ப”2

தன் கைகள் சிவக்க தலைவி அட்டில் சமைக்கிறாள்.  தலைவன் விருந்தொடு வருகின்றான்.  தலைவன் மீது இருக்கும் கோபத்தை விருந்தினர் முன் காட்டக் கூடாது என்பதற்காக தலைவி தன் அழகிய முல்லை போன்ற எயிறு காட்டி சிரிக்கின்றாள்.  தன் குடும்பத்தில் நடப்பது பிறருக்கு தெரியக் கூடாது என்பதற்காக தலைவி அவ்வாறு நடந்து கொள்கின்றாள்.

குறுந்தொகையில் அறம்

            குறுகிய அடிகளை உடையதாயினும் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான செறிந்தக் கருத்துக்களை தருவதனால் சங்க இலக்கியத்தில் குநற்தொகையை ‘நல்ல குறுந்தொகை’ என்று கூறினர் சங்கத் தமிழர்.  குறிஞ்சி நிலத்தில் வாழும் குரங்குகள் கூட பிரிவினைத் தாங்காது அப்படிப்பட்ட இரவுப் பொழுதில் தலைவன் தலைவியை சந்திக்க நினைப்பது தவறு என தோழித் தலைவிக்கு மறுப்பு தெரிவிப்பதிலிருந்து அவர்களின்  ஒழுக்கம் இங்கு புலப்படுகிறது.

                                    “கருங்கட் தாக்கலை பெரும் பிறிது உற்றென,

                                     கைம்மை உய்யாக் காமர் மந்தி 

                                     கல்லா வன் பறழ் கிளைமுதல் சேர்த்தி,

                                     ஓங்குவரை அடுக்கத்து பாய்ந்து – உயிர் செகுக்கும்

                                     சாரல் நாட!  நடுநாள்

                                     வாரல்: வழியோ! வருந்தும் யாமே!”3

இருளில் தாவுதலையுடைய ஆண் குரங்கு, சாவினை அடைந்ததாக,கணவன் இல்லாமல் வருந்தும் கைம்மை வாழ்வினை பொறாது, தன் கணவனால் விரும்பப்பட்ட பெண் குரங்கு, தன் தொழிலை இனிக் கற்க வேண்டாத தன்னுடையக் குட்டிகளை சுற்றத்தாரிடம் அடைக்கலப்படுத்தி, உயர்நத மலைப்பக்கத்தின் உச்சியிலிருந்து கீழே விழுந்து உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளும்.  வுpலங்குகள் கூட அறத்தொடு நிற்கும் நாட்டுக்குத் தலைவனே இரவுக்குறியில் தலைவியை சந்திப்பது தவறல்லவா? ஏன்று  தலைவனிடம் மறுத்துக் கூறுகிறாள்.

            தன் தாய் வீட்டில் பாலும் சோறும் உண்டத் தலைவி, தன் கணவன் வீட்டில் நடந்து கொள்ளும் விதம் நம் தமிழர் பண்பாட்டின் உயர்வினை விளக்கிக்அ காட்டுகிறது. 

                                    “முளிதயிர் பிசைந்த காந்தள் மெல்விரல்,

                                     கழுவுறு கலிங்கம்  கழாஅது உடீஇ

                                     குவளை உண்கண் குய்ப்புகைக் கழுமத்

                                     தான் துழந்து அட்ட தீம்புளிப் பாகர்

  இனிது’ எனக் கணவன் உண்டலின்

                                     நுண்ணிதின் மகிழ்ந்தன்று ஒன்னுதல் முகனே”4

தலைவி இல்லறம் நிகழ்த்தும் சிறப்பினை நேரில் கண்டறிந்து வந்த செவிலித்தாய் நற்றாய்க்கு உரைப்பதாக இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.  தலைவியின் அடிசில் ஆக்கும் திறமும் தலைவனின் அன்போடு இயைந்த பாராட்டு மொழிகளும் அப்புகழ் மொழிகளால் தலைவி செருக்கு கொள்ளாது அகத்தே மகிழும் அரிய பண்பு செவிலியால் கண்டறியப்பட்டது தெற்றென விளங்கும்.

ஐங்குநூற்றில் அறம்:

            தலைவன் தலைவியை மணந்து கொள்வேன் என்று உறுதி கூறி தலைவன் பொருள் தேட செல்வதும், தோழி தாயிடம் வந்து அறத்தொடு நிற்றலும் ‘அஞ்சாதே’ தலைவன் திரும்புவான் இது உறுதி என தோழி தாயிடம் உரைக்கின்றாள்

                                    “அன்னை, வாழி! வேண்டு அன்னை!புன்னையொடு

                                     ஞாழல் பூக்கும் தண்ணந் துறைவன்

                                     இவட்கு அமைந்ததனால் தானே;

                                     துனக்கு அமைந்தன்று, இவன் மாமைக் கவினே”5

தலைவியின் கற்புக்கு எவ்வித பங்கமும் நேரவில்லை.  தலைவன் தலைவியை கைவிடான் இனி தலைவனுக்கே உரியது என எடுத்துக் கூறுகிறாள்.

            வினையின் காரணமாக நீங்கிச் செல்லும் தலைவன் தான் வருவதாக கூறிச் சென்ற கார்ப்பருவம் வருவதற்கு முன்னதாக வந்தமையை,

                                    “ஆர் குரல் எழிலி அழி துளி சிதறிக்

                                     கார் தொடங்கின்றால், காமர் புறவே;

                                     வீழ்தரு புதுப்புனல் ஆடுகம்

                                     தாழ் இருங்கூந்தல்! வம்மதி விரைந்தே”6

கார் பருவத்தில் சொல்லச் சென்றான் தலைவன்.  ஆனால் அதன் வரவுக்கு முன்னரே வந்தான்.  தன் காதலியோடு புறவிற்குச் சென்றான்; அப்பொழுது கார்பருவம் வந்தது; அது கண்டு மகிழ்ந்து, தான் முன்னரே வந்தமைத் தோன்றக் காதலியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.  தலைவன் சொன்ன சொல் தவறாமல் நடந்து கொண்ட முறை இப்பாடலின் வழி அறியப்படுகிறது.

அகம் கூறும் அறம்

            பொருள்  தேடச் சென்றத் தலைமகன் இடையில் தலைவி நினைவு வர தன் நெஞ்சை ஆற்றுப்படுத்துகிறான் .

                                    “அகல்வாய் வானம் மால் இருள் பரப்ப,

                                     பகல் ஆற்றுப்படுத்த பையென் தோற்றமொடு

                                     சினவல் போகி புன்கண் மாலை,

                                     அந்த நடுகல் ஆள் என உதைத்த

                                     கான யானை கதுவாய் வள் உகிர்”7

காட்டு யானையானது பாலை வழியில் உள்ள நடுகல்லை ஆள் என நினைத்த உதைத்தமையால் வளவிய பெருநகம் சிதைவுற்று பனை நுங்கின் தோடு போல முறிந்து வீழும்; அருளிலாக் கொடுமையுடைய ஆரலைக் கள்வர் கொள்ளைக் கொள்வதற்குப் பதுங்கிக் கிடக்கும் இடத்தே காட்டின் கொடுமையால் வருவார் போவார் இன்மையால் தம் வறுமையை நீக்குவாரைக் காணமாட்டாத இடமான கொடிய சுரவழி அம்மாலைக் காலத்தே நின்று தலைவியை நினைத்துத் தலைவன் வருந்துகின்றான்.

            குடும்ப வாழ்க்கையில் மட்டுமன்றி, அரசியலிலும் மக்களைப் பேணிக்காப்பதிலும் தமிழர்க்கு நிகர் தமிழர்தான் என்பதில் ஒரு சிறிதும் ஐயமில்லை.  அதில் புறநானூறு பண்டைத் தமிழகத்தின் அரிய வரலாற்றுத் தொகுப்பு பண்பாட்டுக் களஞ்சியம், இலக்கியக் கருவூலம் இதனுள் தமிழகத்தின கோநகரங்கள், துறைமுகங்கள், மலைகள், ஆறுகள், கடற்கரைகள், காடுகள் பற்றிய செய்திய புரவலர்கள் புலவர்களை போற்றி அவர்களின் அறிவுரைகளைச் செவிமடுத்து ஒழுகிய சிறப்புகளும், மன்னர் தம் மானப் பண்பு பற்றிய அரிய குறிப்புகளும் போர்த் திணவுற்று அறமுறைப் பிறழாது போர் புரிந்து, மார்பில் வேலேற்ற மைந்துடை காளையரின் வீரப் பெருமைகளும், மூவேந்தரின் குடிமை முதலான சால்புகளும், களச்சாவுற்ற தம் மைந்தரின் உடல் கண்டு பெருமிதமெய்திய தாயரின் மறக்குணங்கள் பிறவும் புறநானூற்றில் மிக அழகுற எடுத்துரைக்ப் பெறுகின்றன. அதுமட்டுமல்லாமல் போருக்குச் செல்லும் அரசர்களு; அறத்தோடு நடந்துகொள்ளும் முறைமை இங்கு குறிப்பிடத் தக்கது.

                                    “ஆவும், ஆன் இயற் பார்ப்பன மாக்களும்

                                     பெண்டிரும் பிணியுடையீரும், பேணி, பேணித்

                                     தென்புல வாழ்நர்க்கு அருங்கடன் இறுக்கும்

                                     பொன் பொல் புதல்வர் பெறாஅதீரும்,

                                     எம் அம்பு கடி விடுதும், நும் அரண் சோமின் என”8

இப்பாடலில் ‘அறத்தின் நெறியின்படி பெருவழுதியின் இயல்பினை கூறுகிறார்.

முடிவுரை

            இவ்வாறாக சங்க இலக்கியங்களில் எட்டுத்தொகை நூல்கள் மக்களின் வாழ்க்கையை தெற்றென விளக்கும் கருத்துக் கவூலங்களாக விளங்குகின்றன.  ‘ஓரு பானைச் சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்’ என்பது போல் எட்டுத்தொகையில் அகம் புறம் இவை இரண்டிலும் திணை பிரித்து அதற்கேற்ப மக்கள் வாழ்ந்தனர்.  அகத்திணை அன்பின் ஐந்திணையில் மனையியல் வாழ்க்கைப் பற்றியும், புறத்திணையை பன்னிரெண்டாகப் பிரித்து அரசியல் வாழ்க்கையையும் விளக்கி மனிதன் இப்படித்தான் வாழவேண்டும் என்னும் அறச்சிந்தனைணைத் தூண்டுவதாக அமைந்தள்ளது போற்றுதற்குரியது.

ஆய்வுக்கட்டுரையின் ஆசிரியர்

முனைவர் பு.எழிலரசி

           உதவிப்பேராசிரியர், தமிழாய்வுத் துறை

           செயின்ட் ஜோசப் மகளிர் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி

            ஓசூர் – 635 126