Volume : 06 Issue:03| E-ISSN : 3048 – 5495 | ABCD Index Journal| Peer Reviewed Journal | DoI No :

Abstract

        The Tevaram. hymns of Thirugnanasambandar hold a unique place in the history of Tamil Shaivite devotional literature. Beyond merely extolling the glory of the Divine, these hymns document the natural resources, water bodies, agricultural richness, town layouts, religious beliefs, temple significance, and social life associated with the sacred sites they celebrate. Notably, elements of local legends (*Sthala Purana*) and cultural traditions are found intricately intertwined within them. Hymns dedicated to sites such as Madurai Thiruvalavai, Sirkazhi Thirubiramapuram, Thiruvaiyaru, and Thiruveezhimizhalai serve as excellent examples of this. These hymns offer an opportunity to approach Thirugnanasambandar’s works not only from a literary perspective but also through the lenses of history, culture, geography, and religion.

Keywords: Thirugnanasambandar, Tevaram, Sthala Purana, local culture, sacred site, cultural history.

“திருஞானசம்பந்தர் வழிபாடும் பண்பாட்டுக் குறிப்புகளும்”

ஆய்வுச் சுருக்கம்

         தமிழ் சைவ பக்தி இலக்கிய வரலாற்றில் திருஞானசம்பந்தரின் தேவாரப் பாடல்கள் தனிச்சிறப்பு வாய்ந்தவை. அவை இறைவனது பெருமையை மட்டும் எடுத்துரைக்காமல், பாடல் பெற்ற திருத்தலங்களின் இயற்கை வளம், நீர்வளம், வயல்வளம், ஊரமைப்பு, சமயநம்பிக்கை, கோயில் சிறப்பு, சமூக வாழ்க்கை ஆகியவற்றையும் பதிவு செய்கின்றன. குறிப்பாக, தலபுராணக் கூறுகளும், பண்பாட்டுக் கூறுகளும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்த நிலையில் காணப்படுகின்றன. மதுரை திருவாலவாய், சீர்காழி திருப்பிரம்மபுரம், திருவையாறு, திருவீழிமிழலை போன்ற தலங்களைச் சார்ந்த பாடல்கள் இதற்கு சிறந்த சான்றுகளாக அமைகின்றன. திருஞானசம்பந்தரின் பாடல்களை இலக்கிய நோக்கில் மட்டுமல்லாமல், வரலாறு, பண்பாடு, புவியியல் மற்றும் சமயவியல் நோக்கிலும் அணுகுவதற்கான வாய்ப்பை இப்பாடல்கள் வழங்குகின்றன.

முக்கியச் சொற்கள்: திருஞானசம்பந்தர், தேவாரம், தலபுராணம், ஊர்ப்பண்பாடு, திருத்தலம், பண்பாட்டு வரலாறு.

முன்னுரை

        தமிழகத்தின் சமய, பண்பாட்டு வரலாற்றை அறிந்து கொள்வதற்கு தேவாரப் பாடல்கள் முக்கியமான இலக்கிய ஆதாரங்களுள் ஒன்றாகும். தேவார மூவருள் ஒருவரான திருஞானசம்பந்தர் பல்வேறு சிவத்தலங்களைப் பாடியுள்ளார். அவருடைய பாடல்களில் இறைவனது திருவுருவம், அருட்செயல்கள் ஆகியவற்றுடன் அத்தலத்தின் இயற்கைச் சூழலும், மக்களின் வாழ்வியலும் இணைந்து இடம்பெறுகின்றன. இதனால் தேவாரம் ஒரு பக்தி இலக்கியமாக மட்டுமின்றி, பண்பாட்டு ஆவணமாகவும் கருதத்தக்கதாகிறது. தலபுராணம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட திருத்தலத்தின் தோற்றம், இறைவனது அருட்செயல், அத்தலத்துடன் தொடர்புடைய புராண நிகழ்வு ஆகியவற்றை எடுத்துரைக்கும் மரபாகும். திருஞானசம்பந்தரின் பாடல்களில் இத்தகைய தலபுராணக் கூறுகள் சுருக்கமாகவும், கவித்துவமாகவும் இடம்பெறுகின்றன.

தலபுராணமும், தேவார இலக்கியமும் 

           ‘தலம்’ என்பது இடத்தையும், ‘புராணம்’ என்பது பழமையான வரலாற்று அல்லது சமயக் கதையையும் குறிக்கிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட இடம் ஏன் புனிதமானது? என்பதற்கான காரணத்தைக் கூறும் மரபே தலபுராண மரபாகும். தேவாரப் பாடல்களில் தலபுராணம் தனியாகக் கூறப்படாமல், இறைவன் பற்றிய புகழ்ச்சியுடன் இணைந்து வருகின்றது. இதனால் ஒரு திருத்தலத்தின் புனிதத் தன்மை, அதன் இயற்கைச் சூழல், மக்கள் வாழ்க்கை ஆகியவை ஒரே பாடலில் இணைந்து வெளிப்படுகின்றன. மதுரை திருவாலவாயை மையமாகக் கொண்ட திருஞானசம்பந்தரின் திருநீற்றுப் பதிகம் தலபுராணச் செய்திகளையும், சமயப் பண்பாட்டையும் வெளிப்படுத்தும் சிறந்த பாடலாகும். அப்பதிகத்தில்:

 “மந்திர மாவது நீறு வானவர் மேலது நீறு

சுந்தர மாவது நீறு துதிக்கப் படுவது நீறு

தந்திர மாவது நீறு சமயத்தி லுள்ளது நீறு

செந்துவர் வாயுமை பங்கன் திருவால வாயான்

திருநீறே.”

          என்று திருநீற்றின் சிறப்பை திருஞானசம்பந்தர் எடுத்துரைக்கிறார். இப்பாடல் திருவாலவாய் இறைவனின் பெருமையையும் சைவ சமயத்தில் திருநீற்றின் முக்கியத்துவத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது. இப்பதிகம் மதுரையின் சமய வரலாற்றோடு தொடர்புடையதாகவும் கருதப்படுகிறது. இப்பதிகம் இரண்டாம் திருமுறையில் இடம்பெறுவதாகத் தேவாரப் பதிப்புகள் குறிப்பிடுகின்றன.  இதே பதிகத்தின் மற்றொரு பாடலில் மதுரையின் இயற்கை வளம் குறிப்பிடப்படுகிறது:

 “வேதத்தில் உள்ளது நீறு வெந்துயர் தீர்ப்பது நீறு

 போதந் தருவது நீறு புன்மை தவிர்ப்பது நீறு

ஓதத் தகுவது நீறு உண்மையில் உள்ளது நீறு

திருநீறே.”

    இங்கு “சீதப்புனல் வயல்சூழ்ந்த திருஆலவாய்” என்ற தொடர் முக்கியமானது. ‘சீதப்புனல்’ என்பது குளிர்ச்சியான நீரையும், ‘வயல்’ என்பது வேளாண்மை நிலத்தையும் குறிக்கிறது. எனவே மதுரை ஒரு சமய மையமாக மட்டுமன்றி, நீர்வளத்தையும் வேளாண் வளத்தையும் கொண்ட ஊராக இருந்ததைக் கவிஞர் சுட்டுகிறார்.

தேவாரத் திருப்பதிகங்கள்

சீர்காழி -திருப்பிரமபுரத்தின் தலப்பெருமை

     திருஞானசம்பந்தரின் பிறப்பிடமான சீர்காழி பல பெயர்களால் அழைக்கப்படும் சிறப்புடைய திருத்தலமாகும். திருப்பிரமபுரப் பதிகத்தில் பிரமன் வழிபட்ட தலமாக இவ்வூர் குறிப்பிடப்படுகிறது. பதிகத்தின் தொடக்கப் பாடலில்:

“சுரருலகு நரர்கள்பயில் தரணிதலம்

 முரணழிய அரணமதில் முப்புரமெரிய

 விரவுவகை சரவிசைகொள் கரமுடைய

 பரமனிடம் ஆம்…”

      என்று திருத்தலத்தின் புராணப் பின்னணி எடுத்துரைக்கப்படுகிறது. இப்பாடல் சீர்காழி திருப்பிரமபுரத்தின் தலப்பெருமையை எடுத்துரைக்கும் பாடலாகும். தேவாரம் தொடர்பான ஆதாரத்தில் இப்பதிகம் திருமுறை எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; மேலும் சீர்காழி, காவிரி வடகரைத் தலமாகவும் குறிக்கப்படுகிறது.  இங்கு தெய்வீக உலகமும், மனிதர்கள் வாழும் உலகமும் இணைந்து சித்தரிக்கப்படுகின்றன. இதன் வழியாக அத்தலம் சாதாரண ஊராக அல்லாமல், தெய்வீகச் சிறப்புப் பெற்ற திருத்தலமாகக் கட்டமைக்கப்படுகிறது.

திருவையாறு -ஆறும் வேளாண்மையும்

        திருவையாறு காவிரி சார்ந்த வளமான பகுதியாகும். திருஞானசம்பந்தர் திருவையாற்றைப் பாடிய பதிகங்கள் பல உள்ளன. இரண்டாம் திருமுறையில் இடம்பெறும் “கோடல் கோங்கங்” என்று தொடங்கும் பதிகம் அவற்றுள் ஒன்றாகும். திருவையாற்றின் பெயரே ஐந்து ஆறுகளோடு தொடர்புடையதாகக் கருதப்படுகிறது. இப்பகுதி காவிரி நீர்ப்பாசனத்தால் செழித்த வேளாண் நிலமாக இருந்தது. இதனால் திருவையாறு பாடல்கள் நீர்வளம்,வேளாண்மை, ஊர்வாழ்வு,கோயில் என்ற நான்கு கூறுகளையும் இணைத்து நோக்குவதற்கான வாய்ப்பை வழங்குகின்றன.

விவசாயமும், நீர்வளமும்

     திருஞானசம்பந்தரின் பாடல்களில் வேளாண்மை சார்ந்த சொற்கள் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன. வயல், கழனி, செந்நெல், புனல், குளம் போன்ற சொற்கள் அக்கால மக்களின் வாழ்வில் நீரும் நிலமும் பெற்றிருந்த முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகின்றன. மதுரை திருவாலவாய் பாடலில் இடம்பெறும்,

“சீதப்புனல் வயல்சூழ்ந்த திருஆலவாயான்…”

      என்ற தொடர், நீர்ப்பாசனத்துடன் கூடிய வயல்வெளியை நேரடியாகக் காட்சிப்படுத்துகிறது. இதனை வெறும் இயற்கை வருணனையாக மட்டும் கருதாமல், அக்கால ஊர்ப்பண்பாட்டின் அடையாளமாகவும் கருதலாம். காவிரியைச் சார்ந்த சோழநாட்டுத் தலங்களில் நீரும் வயலும் இணைந்து இடம்பெறுகின்றன. இதன் மூலம் தேவாரப் பாடல்கள் நிலவியல் மற்றும் வேளாண் வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்யும் இலக்கிய ஆதாரங்களாகவும் பயன்படுகின்றன. உங்கள் கட்டுரையிலும் இக்கூறுகள்  7- ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழகத்தின் விவசாய வாழ்க்கையோடு தொடர்புபடுத்தப்பட்டுள்ளன.

மலர்களும் மரங்களும்,இயற்கைப் பண்பாடு

   திருஞானசம்பந்தர் பல்வேறு திருத்தலங்களைப் பாடும்போது அத்தலங்களில் காணப்பட்ட மலர்கள், மரங்கள், நீர்நிலைகள் ஆகியவற்றையும் குறிப்பிடுகிறார். இவை வெறும் அழகியல் வருணனைகள் அல்ல.ஒரு குறிப்பிட்ட தலத்தின் இயற்கைச் சூழலை அடையாளப்படுத்துவதற்கும் இத்தகைய சொற்கள் பயன்படுகின்றன. கோங்கு, கடம்பு, கொன்றை, புன்னை போன்ற மரங்களும் மலர்களும் தேவாரப் பாடல்களின் இயற்கைக் காட்சியமைப்பில் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன.

ஊர்ப்பெயர்களும், ஊர்த்தொகையும்

        தேவார இலக்கியத்தில் பல ஊர்களின் பெயர்கள் இடம்பெறுகின்றன. சில பதிகங்களில் பல தலங்கள் தொடர்ச்சியாகக் குறிப்பிடப்படுவதால், அவை அக்காலத் தமிழகத்தின் ஊர்ப்பரவல் மற்றும் திருத்தல அமைப்பை அறிய உதவுகின்றன. இதனைத் தொடர்ந்து ஆய்வு செய்யும்போது தேவாரத்தில் இடம்பெறும் பழைய ஊர்ப்பெயர்களை இன்றைய ஊர்ப்பெயர்களுடன் ஒப்பிட்டு ஆய்வு செய்வது வரலாற்றுப் புவியியலுக்கு பயனுள்ளதாக அமையும்.

கோயில் கட்டமைப்பும் திருத்தலப் பண்பாடும்

       திருஞானசம்பந்தர் பாடல்களில் இறைவனின் திருக்கோயில் அமைப்பு, கோபுரம், மாளிகை, தீர்த்தம் போன்ற கூறுகளும் காணப்படுகின்றன.

 “திருத்தகு மாளிகை சூழ்ந்த திருஆலவாயான்…”

     என்ற தொடரில் திருக்கோயிலைச் சுற்றிய மாளிகைச் சிறப்பு சுட்டப்படுகிறது. இதுபோன்ற குறிப்புகள் கோயில் என்பது தனித்த வழிபாட்டிடம் மட்டுமல்லாமல், ஊரின் சமூக மற்றும் பண்பாட்டு மையமாகவும் விளங்கியிருக்கலாம் என்பதை ஆய்வு செய்ய உதவுகின்றன.

வணிகமும் சமூக வாழ்வும்

       சில தேவாரப் பாடல்களில் முத்து, பவளம், சங்கு போன்ற கடல்சார் பொருட்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இவை கடலோரப் பகுதிகளின் பொருளாதார வாழ்க்கையோடு தொடர்புடையவை.மேலும் அந்தணர், முனிவர், வேதம் ஓதுவோர் போன்ற சமூகக் குழுக்கள் குறித்த குறிப்புகளும் இடம்பெறுகின்றன.  திருஞானசம்பந்தரின் பாடல்களின் மிக முக்கியமான தன்மை, தலபுராணத்தையும், ஊர்ப்பண்பாட்டையும் தனித்தனியாகக் காட்டாமல் ஒன்றோடொன்று இணைத்துக் காட்டுவதாகும். தேவாரத்தில் “தலம்” என்பது வெறும் கோயில் அமைந்த இடம் அல்ல; அது இயற்கை, மக்கள், நம்பிக்கை, வரலாறு, பொருளாதாரம் ஆகிய அனைத்தும் இணைந்த பண்பாட்டு வெளி ஆகும்.

தேவார மூவருடன் ஒப்பீடு

     தேவார மூவரான திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரர் ஆகியோரின் பாடல்களில் தலச்சிறப்புகள் இடம்பெறுகின்றன. எனினும் ஒவ்வொருவருடைய பாடல் அணுகுமுறையிலும் வேறுபாடுகள் உள்ளன. திருஞானசம்பந்தரின் பாடல்களில் இறைவனது பெருமையுடன் அத்தலத்தின் இயற்கைச் சூழலும் இணைந்து வருவது குறிப்பிடத்தக்கது. அப்பரின் பாடல்களில் பக்தி அனுபவம், நிலையாமை, அறம், இறைநம்பிக்கை போன்ற கருத்துகள் வலுப்பெறுகின்றன. சுந்தரரின் பாடல்களில் இறைவனுடன் நெருக்கமான உறவு வெளிப்படும் தன்மை குறிப்பிடத்தக்கது. இதனால் தேவார மூவரின் பாடல்களை ஒப்பீட்டாய்வு செய்வது தமிழகத்தின் சமய மற்றும் ஊர்ப்பண்பாட்டு வரலாற்றை பல கோணங்களில் புரிந்துகொள்ள உதவும்.

முடிவுரை

     திருஞானசம்பந்தரின் தேவாரப் பாடல்கள் தமிழ்ச் சைவ பக்தி இலக்கியத்தின் சிறப்புமிக்க பகுதியாகத் திகழ்கின்றன. அதேவேளையில் அவை தமிழரின் நிலவாழ்வு, நீர்வளம், வேளாண்மை, ஊரமைப்பு, கோயில் பண்பாடு, சமூக வாழ்க்கை, சமய நம்பிக்கை ஆகியவற்றையும் பதிவு செய்கின்றன. மதுரை திருவாலவாயைப் பற்றிய பாடல்களில் நீர்வளம் மற்றும் வயல்வளம் வெளிப்படுகின்றன. சீர்காழி திருப்பிரமபுரப் பாடல்களில் தலபுராணப் பின்னணி சிறப்பாக வெளிப்படுகிறது. திருவையாற்றுப் பாடல்கள் காவிரி சார்ந்த இயற்கைச் சூழலை நினைவூட்டுகின்றன. இவ்வாறு ஒவ்வொரு திருத்தலமும் தனக்குரிய புராணம், இயற்கை, மக்கள் வாழ்க்கை ஆகியவற்றின் இணைந்த வடிவமாக தேவாரத்தில் தோன்றுகிறது.

அடிக்குறிப்புகள்

1.திருஞானசம்பந்தர், திருவாலவாய்த் திருநீற்றுப் பதிகம்.

2.திருஞானசம்பந்தர், திருவாலவாய்த் திருநீற்றுப் பதிகம். தேவாரத் திருப்பதிகங்கள்

3.திருஞானசம்பந்தர், திருப்பிரமபுரம் பதிகம்.

4.திருஞானசம்பந்தர், திருவாலவாய்த் திருநீற்றுப் பதிகம்.

துணைநூற் பட்டியல்

1.திருஞானசம்பந்தர், தேவாரம் – முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் திருமுறைகள்.

சேக்கிழார், பெரியபுராணம், தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக வெளியீடு, தஞ்சாவூர்.

2.மு. அருணாசலம், தமிழ் இலக்கிய வரலாறு – பல்லவர் காலம், பாரி நிலையம், சென்னை.

3.கா. சுப்பிரமணியப் பிள்ளை, தேவார ஆராய்ச்சி, சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், சென்னை.

4.அருள்நந்தி தேசிகர் (பதிப்பாசிரியர்), தலபுராணத் தொகுப்பு, சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், சென்னை.

ஆய்வாளர்

சதீஷ்குமார் க. 

பகுதிநேர முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர்,

தமிழ் உயராய்வுத் துறை,

வி.இ.டி. கலை மற்றும் அறிவியல் (இருபாலர்) கல்லூரி,

திண்டல்,  ஈரோடு –638 012.

நெறியாளர்:

முனைவர். ந. மகாதேவி.

தமிழ் உதவிப் பேராசிரியர்,

தமிழ் உயராய்வுத் துறை,

வி.இ.டி. கலை மற்றும் அறிவியல் (இருபாலர்) கல்லூரி,

திண்டல்,  ஈரோடு –638 012.

திருஞானசம்பந்தர் வழிபாடும் பண்பாட்டுக் குறிப்புகளும் PDF