“கல்தோன்றி மண்தோன்றா காலத்தே வாளோடு முன் தோன்றிய மூத்தக்குடி தமிழ்க்குடி” என்பார்கள். பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சிவபெருமானின் அருளால் அகத்திய முனிவரால் பொதிகைமலை என்னும் தமிழ்நாட்டிற்குத் தமிழ்மொழி கொண்டு வரப்பட்டது. இலக்கணங்கள், இலக்கியங்கள், காப்பிங்கள், நிகண்டுகள், அகராதிகள், சிந்தாந்த நூல்கள் எனப் பலதரப்பட வகைமையுடைய நூல்கள் தமிழ்மொழியில் எழுதப்பட்டன. இருப்பினும் ஆங்கிலேயர்கள், வடநாட்டவர்கள், இஸ்லாமியர்கள் என அந்நியர்களின் படையெடுப்பால் மொழிக்கலப்பு ஏற்பட்டது.
மக்களின் இயலாமை, பிறமொழியின் மீதுள்ள ஈர்ப்பு, புதியமொழி என்கிற ஆசை, அம்மொழிகளைக் கற்றால் அறிவு பெருகும் என்கிற எண்ணம் போன்றவைகள் மக்களைத் தமிழ்மொழியோடு பிறமொழிகளையும் கலந்து பேச வைத்தது. இதன் காரணமாகப் பிறமொழிக்கலப்பு அதிகமானது. காலம் செல்லச்செல்ல இளம்தலைமுறையினருக்குப் பிறமொழிகள்கூட தமிழ்மொழிதான் என்கிற உணர்வும் எண்ணமும் உண்டாயிற்று. இப்படியே சென்றால் ஒருகாலக்கட்டத்தில் உண்மையான மொழி அழிந்து பிறமொழிகள் கலந்து பேசக்கூடிய கலப்பு மொழியே உண்மையாகிவிடும்.  இதன்காரணமாகப் பிறமொழிச் சொற்களைக் கண்டறிந்து, அவற்றினைக் களைந்து தூயத்தமிழ்ச் சொற்களையே பேசுவோம்.

மேலும் இலக்கணம் மற்றும் மொழிபெயர்ச்சிகளைக் காண்க..