Volume : 06 Issue:03| E-ISSN : 3048 – 5495 | ABCD Index Journal| Peer Reviewed Journal | DoI No :

Abstract

       Thiruvalluvar’s Thirukkural and Kautilya’s Arthashastra occupy a distinctive place in the Indian intellectual tradition. Both works explore individual morality, social welfare, political ethics, and administrative responsibility from different perspectives. Thiruvalluvar explains individual and social life based on virtue, love, charity, discipline, and justice. Kautilya emphasizes the stability of the state, administrative efficiency, economic prosperity, security, and the welfare of citizens. Social welfare, a sense of responsibility, and justice are common elements in the thoughts of both thinkers. However, while Thiruvalluvar gives primacy to ethical principles, Kautilya emphasizes political pragmatism and administrative efficiency. This article comparatively examines the individual and social values articulated by both thinkers and highlights their relevance in the contemporary context.

Keywords :Thiruvalluvar, Kautilya, Tirukkural, Arthashastra, Individual Values, Social Values, Virtue (Aram), and Political Ethics.

“திருவள்ளுவரும் கௌடில்யரும் : சமூக மற்றும் தனிமனித விழுமியங்கள் குறித்த ஒப்பீட்டுப் பார்வை”

ஆய்வுச் சுருக்கம்

       திருவள்ளுவரின் திருக்குறளும், கௌடில்யரின் அர்த்தசாஸ்திரமும் இந்திய அறிவு மரபில் தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளன. இவ்விரு நூல்களும் தனிமனித ஒழுக்கம், சமூக நலன், அரசியல் அறம், ஆட்சிப் பொறுப்பு ஆகியவற்றை வெவ்வேறு அணுகுமுறைகளில் எடுத்துரைக்கின்றன. திருவள்ளுவர் அறம், அன்பு, ஈகை, ஒழுக்கம், நீதி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் தனிமனித மற்றும் சமூக வாழ்வை விளக்குகிறார். கௌடில்யர் அரசின் நிலைத்தன்மை, நிர்வாகத் திறன், பொருளாதார வளம், பாதுகாப்பு, குடிமக்களின் நலன் ஆகியவற்றிற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறார். இருவரின் சிந்தனைகளிலும் சமூக நலன், பொறுப்புணர்வு, நீதி ஆகியவை பொதுவான கூறுகளாக விளங்குகின்றன. எனினும், திருவள்ளுவர் அறநெறியை முதன்மைப்படுத்த, கௌடில்யர் அரசியல் நடைமுறை மற்றும் நிர்வாகச் செயல்திறனை வலியுறுத்துகிறார். இக்கட்டுரை இருவரின் தனிமனித மற்றும் சமூக விழுமியங்களை ஒப்பிட்டு ஆராய்வதோடு, அவற்றின் சமகாலப் பொருத்தத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது.

முக்கியச்சொற்கள் :  திருவள்ளுவர், கௌடில்யர், திருக்குறள், அர்த்தசாஸ்திரம், தனிமனித விழுமியங்கள், சமூக விழுமியங்கள், அறம், அரசியல் அறம்.

முன்னுரை

       இந்தியச் சிந்தனை மரபில் மனித வாழ்வைச் செம்மைப்படுத்துவதற்கும் சமூகத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கும் அறநெறிகளும் அரசியல் கோட்பாடுகளும் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளன. இவ்வகையில் திருவள்ளுவரின் திருக்குறளும், கௌடில்யரின் அர்த்தசாஸ்திரமும் குறிப்பிடத்தக்கவை. காலம், மொழி, நோக்கம், அணுகுமுறை ஆகியவற்றில் வேறுபட்டிருந்தாலும், மனித வாழ்வின் மேம்பாட்டையும் சமூகத்தின் நிலைத்தன்மையையும் இவ்விரு நூல்களும் தத்தமது வழிகளில் வலியுறுத்துகின்றன. திருக்குறள் அறம், பொருள், இன்பம் என்னும் மூன்று பிரிவுகளின் வழியாக மனித வாழ்வின் பல்வேறு பரிமாணங்களை எடுத்துரைக்கிறது. தனிமனித ஒழுக்கம், குடும்ப உறவுகள், நட்பு, ஈகை, கல்வி, ஆட்சிமுறை, நீதி, குடிமக்களின் நலன் போன்றவை இந்நூலில் விரிவாகப் பேசப்படுகின்றன.

        கௌடில்யரின் அர்த்தசாஸ்திரம் அரசியல் நிர்வாகம், பொருளாதாரம், சட்டம், வரிவிதிப்பு, பாதுகாப்பு, தூதரகம், அரசனின் கடமைகள் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. அரசின் வலிமையும் நிலைத்தன்மையும் அதன் நிர்வாகத் திறனையும் குடிமக்களின் நலனையும் சார்ந்திருப்பதை இந்நூல் விளக்குகிறது. இவ்விரு சிந்தனையாளர்களையும் ஒப்பிடுவது அறநெறிக்கும் அரசியல் நடைமுறைக்கும் இடையிலான உறவைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. குறிப்பாக, தனிமனித ஒழுக்கம் சமூக நலனுக்கு எவ்வாறு அடிப்படையாக அமைகிறது என்பதையும், நல்லாட்சி சமூகத்தின் முன்னேற்றத்தில் எவ்வாறு பங்காற்றுகிறது என்பதையும் இவ்வாய்வு ஆராய்கிறது.

திருவள்ளுவரின் தனிமனித விழுமியங்கள்

        திருவள்ளுவரின் சிந்தனையில் தனிமனித விழுமியங்கள் மனித வாழ்வின் அடித்தளமாக அமைகின்றன. ஒருவரின் உயர்வு செல்வம், அதிகாரம், பதவி ஆகியவற்றால் மட்டும் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை; அவரது ஒழுக்கம், பண்பு, அறிவு, அன்பு, செயல்பாடு ஆகியவற்றாலேயே தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

ஒழுக்கம்

திருவள்ளுவர் ஒழுக்கத்தை உயிரினும் மேலானதாகக் கருதுகிறார்:

“ஒழுக்கம் விழுப்பந் தரலான் ஒழுக்கம்

  உயிரினும் ஓம்பப் படும்” — திருக்குறள் 131

        ஒழுக்கம் மனிதனுக்குச் சிறப்பையும் மதிப்பையும் வழங்குகிறது. எனவே, தனிமனிதன் தனது எண்ணம், சொல், செயல் ஆகியவற்றில் அறநெறியைப் பின்பற்ற வேண்டும். பதவி அல்லது அதிகாரம் வகிப்பவர்களுக்கு ஒழுக்கம் மேலும் இன்றியமையாததாகிறது.

அன்பும் இரக்கமும்

      அன்பு மனித உறவுகளை வலுப்படுத்தும் அடிப்படை விழுமியமாகும். பிறரின் துன்பத்தை உணர்ந்து உதவுதல், மனிதர்களிடையே வேறுபாடுகளைப் பொருட்படுத்தாமல் அன்புடன் நடத்தல் ஆகியவை நல்ல சமூகத்தின் அடையாளங்களாகும்.

ஈகையும் உதவும் மனப்பான்மையும்

        பிறருக்கு உதவுதல், தன்னிடம் உள்ள வளங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளுதல் ஆகியவற்றைத் திருவள்ளுவர் உயர்ந்த பண்புகளாகக் குறிப்பிடுகிறார். ஈகை என்பது பொருளைக் கொடுப்பது மட்டுமல்ல; அறிவு, நேரம், திறமை ஆகியவற்றைப் பிறரின் நன்மைக்காகப் பயன்படுத்துவதையும் உள்ளடக்குகிறது. திருக்குறளின் ஈகை மற்றும் ஒப்புரவு தொடர்பான கருத்துகள், தனிமனித முன்னேற்றம் சமூக நலனோடு இணைந்திருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகின்றன.

உண்மை மற்றும் சுயக்கட்டுப்பாடு

      உண்மை பேசுதல், கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல், பிறருக்குத் தீங்கு விளைவிக்காமல் இருத்தல், ஆசைகளை நெறிப்படுத்துதல் ஆகியவை தனிமனித வாழ்வைச் செம்மைப்படுத்துகின்றன. இத்தகைய பண்புகள் ஒருவருக்கு மட்டுமல்லாமல் அவருடன் வாழும் குடும்பத்தினருக்கும் சமூகத்தினருக்கும் நன்மை பயக்கின்றன. எனவே, திருவள்ளுவரின் பார்வையில் தனிமனித விழுமியங்கள் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்குள் மட்டும் அடங்கிவிடுவதில்லை. அவை சமூக அமைதிக்கும் ஒற்றுமைக்கும் அடிப்படையாக அமைகின்றன.

கௌடில்யரின் தனிமனித விழுமியங்கள்

      கௌடில்யரின் அர்த்தசாஸ்திரம் தனிமனித ஒழுக்கத்தை அரசியல் மற்றும் நிர்வாகப் பொறுப்புகளுடன் இணைத்துப் பார்க்கிறது. குறிப்பாக, அரசனின் பண்பு, சுயக்கட்டுப்பாடு, கல்வி, கடமையுணர்வு, விவேகம் ஆகியவை நல்லாட்சிக்கு அவசியமானவை என வலியுறுத்துகிறது.

சுயக்கட்டுப்பாடு

    அரசன் தனது ஆசைகள், கோபம், பேராசை போன்றவற்றைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். தனிப்பட்ட விருப்பங்களின் அடிப்படையில் முடிவெடுக்கும் ஆட்சியாளர் மக்களின் நலனுக்கு எதிராகச் செயல்படக்கூடும். எனவே, அதிகாரத்தில் இருப்பவர் சிந்தித்துச் செயல்படுவதும் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதும் அவசியம்.

கல்வியும் அறிவும்

    கல்வி, அனுபவம், ஆலோசனை, நடைமுறை அறிவு ஆகியவை ஆட்சியாளரின் முடிவெடுக்கும் திறனை மேம்படுத்துகின்றன. அரசியல், பொருளாதாரம், சட்டம், நிர்வாகம் போன்ற துறைகளில் அறிவுடையவராக இருப்பது அரசின் செயல்திறனை உயர்த்துகிறது.

கடமையுணர்வு

        அரசன் தனது தனிப்பட்ட நலனைவிட அரசின் நலனுக்கும் குடிமக்களின் நலனுக்கும் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்பது கௌடில்யரின் முக்கியமான கருத்தாகும். அரசனின் நேரம், ஆற்றல், அறிவு ஆகியவை ஆட்சிப் பணிகளுக்குப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

நடைமுறை அறிவு

     கௌடில்யர் அறநெறியைப் பொதுவான கருத்தாக மட்டும் அணுகாமல், ஆட்சியின் நடைமுறைகளுடன் தொடர்புபடுத்துகிறார். சூழ்நிலையை ஆராய்ந்து முடிவெடுத்தல், ஆபத்துகளை முன்கூட்டியே கணித்தல், பொருளாதார வளங்களை முறையாகப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவை அவரது அரசியல் சிந்தனையின் முக்கிய கூறுகளாகும். இதனால், கௌடில்யரின் தனிமனித விழுமியங்கள் பெரும்பாலும் அரசியல் தலைமைத்துவம் மற்றும் நிர்வாகத் திறனை மையமாகக் கொண்டுள்ளன. ஒழுக்கமும் அறிவும் ஆட்சிப் பொறுப்பைச் சிறப்பாக நிறைவேற்றுவதற்கான கருவிகளாக அமைகின்றன.

திருவள்ளுவரின் சமூக விழுமியங்கள்

       திருவள்ளுவரின் சிந்தனையில் தனிமனிதன் சமூகத்திலிருந்து பிரிந்தவன் அல்ல. குடும்பம், நட்பு, விருந்தோம்பல், ஈகை, நீதி, குடிமை, ஆட்சிமுறை ஆகியவற்றின் வழியாக மனிதன் சமூகப் பொறுப்புகளை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

ஒப்புரவு

     ஒப்புரவு என்பது பிறரின் தேவைகளை உணர்ந்து உதவுவதையும் சமூகத்தின் நலனில் பங்கெடுப்பதையும் குறிக்கிறது. சமூகத்தில் பொருளாதார வேறுபாடுகள் காணப்பட்டாலும், ஒருவருக்கொருவர் உதவும் மனப்பான்மை சமூக ஒற்றுமையை வளர்க்கிறது.

ஈகையும் விருந்தோம்பலும்

     விருந்தோம்பல் தமிழர் பண்பாட்டின் முக்கியமான விழுமியமாகும். விருந்தினரை அன்புடன் வரவேற்று உணவளித்தல், உதவி தேவைப்படுவோருக்கு ஆதரவளித்தல் போன்ற பண்புகள் மனித உறவுகளை மேம்படுத்துகின்றன.

நீதி

அரசு மக்களிடம் நடுநிலையுடன் நடந்துகொள்வதும் குற்றங்களை ஆராய்ந்து முறையான தீர்ப்பு வழங்குவதும் அவசியம். அதிகாரம் உள்ளவர் என்பதற்காக ஒருவருக்குச் சிறப்புச் சலுகை அளிப்பதும், அதிகாரமற்றவர் என்பதற்காக ஒருவரைப் புறக்கணிப்பதும் அறநெறிக்கு முரணானவை.

அரசனின் கடமை

       திருவள்ளுவர் அரசனின் கடமைகளைப் பற்றிப் பேசும்போது குடிமக்களின் பாதுகாப்பு, நீதி, பொருளாதார வளம், மக்களின் நலன் ஆகியவற்றிற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறார். அரசனின் சிறப்பு அவனது அதிகாரத்தில் மட்டும் இல்லை; அவன் மக்களுக்கு வழங்கும் பாதுகாப்பிலும் நன்மையிலும் உள்ளது. திருவள்ளுவரின் சமூக விழுமியங்கள் தனிமனித அறத்தையும் சமூகப் பொறுப்பையும் ஒன்றிணைக்கின்றன. அன்பு, ஈகை, நீதி, ஒப்புரவு ஆகியவை சமூகத்தை நிலைநிறுத்தும் அடிப்படைப் பண்புகளாக விளங்குகின்றன.

கௌடில்யரின் சமூக விழுமியங்கள்

          கௌடில்யரின் அர்த்தசாஸ்திரம் சமூகத்தின் நலனை அரசின் நிர்வாகப் பொறுப்புகளுடன் இணைக்கிறது. குடிமக்களின் பாதுகாப்பு, பொருளாதார முன்னேற்றம், சட்ட ஒழுங்கு, வளங்களின் மேலாண்மை ஆகியவை நல்லாட்சியின் முக்கிய அம்சங்களாகக் கருதப்படுகின்றன.

குடிமக்களின் நலன்

கௌடில்யரின் புகழ்பெற்ற கருத்து :

     “பிரஜைகளின் மகிழ்ச்சியிலேயே அரசனின் மகிழ்ச்சி உள்ளது; பிரஜைகளின் நலனிலேயே அரசனின் நலம் உள்ளது.” இக்கருத்து, ஆட்சியாளரின் நலனும் மக்களின் நலனும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை என்பதை வலியுறுத்துகிறது. குடிமக்கள் பாதுகாப்புடனும் வளத்துடனும் வாழ்வதே அரசின் முக்கிய நோக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

பொருளாதார நலம்

   விவசாயம், வாணிகம், வருவாய், உற்பத்தி, வள மேலாண்மை போன்றவற்றிற்கு கௌடில்யர் முக்கியத்துவம் அளிக்கிறார். அரசின் பொருளாதார வலிமை மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்துவதற்கும் நிர்வாகத்தைச் சிறப்பாக நடத்துவதற்கும் உதவுகிறது.

சட்டமும் ஒழுங்கும்

      சமூகத்தில் அமைதியை நிலைநிறுத்துவதற்கு சட்டங்கள் அவசியம். குற்றங்களைத் தடுத்தல், மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாத்தல், நிர்வாக முறைகேடுகளைக் கட்டுப்படுத்தல் ஆகியவை அரசின் பொறுப்புகளாகக் கருதப்படுகின்றன.

நிர்வாகப் பொறுப்புணர்வு

      அரசின் அதிகாரிகள் தங்கள் கடமைகளை முறையாகச் செய்ய வேண்டும். ஊழல், அலட்சியம், அதிகாரத் தவறான பயன்பாடு போன்றவை அரசின் செயல்திறனைப் பாதிக்கின்றன. எனவே, கண்காணிப்பு, பொறுப்பேற்பு, முறையான நிர்வாகம் ஆகியவற்றிற்கு கௌடில்யர் முக்கியத்துவம் அளிக்கிறார். இவ்வாறு, கௌடில்யரின் சமூக விழுமியங்கள் அரசின் செயல்திறன், பொருளாதார வளர்ச்சி, சட்ட ஒழுங்கு மற்றும் குடிமக்களின் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டுள்ளன.

திருவள்ளுவரும் கௌடில்யரும் : ஒப்பீட்டுப் பார்வை

      திருவள்ளுவரும் கௌடில்யரும் சமூக நலனையும் நல்லாட்சியையும் வலியுறுத்தினாலும், அவற்றை விளக்கும் முறைகளில் வேறுபடுகின்றனர்.

ஒப்பீட்டுக் கூறு	திருவள்ளுவர்	கௌடில்யர்
அடிப்படை நோக்கம்	அறநெறி சார்ந்த மனித வாழ்வு	திறமையான அரசியல் மற்றும் நிர்வாகம்
தனிமனித விழுமியம்	அன்பு, ஒழுக்கம், ஈகை, உண்மை	சுயக்கட்டுப்பாடு, கல்வி, விவேகம், கடமை
சமூக நலன்	ஒப்புரவு, விருந்தோம்பல், இரக்கம்	பாதுகாப்பு, பொருளாதார வளம், சட்ட ஒழுங்கு
அரசனின் கடமை	நீதி வழங்குதல், மக்களைப் பாதுகாத்தல்	நிர்வாகத்தைச் செம்மைப்படுத்துதல், அரசை வலுப்படுத்துதல்
பொருளாதாரப் பார்வை	ஈகை, உழைப்பு, நியாயமான வாழ்வு	வருவாய், உற்பத்தி, வாணிகம், வள மேலாண்மை
நீதியின் தன்மை	அறம் மற்றும் நடுநிலைமை	சட்டம், ஒழுங்கு, நிர்வாக நடைமுறை
அணுகுமுறை	அறநெறி சார்ந்தது	நடைமுறை மற்றும் அரசியல் சார்ந்தது

       இந்த ஒப்பீடு இருவரின் சிந்தனைகளையும் எதிரெதிராக நிறுத்துவதற்காக அல்ல; அவர்களின் தனித்துவத்தையும் பொதுவான நோக்கங்களையும் தெளிவுபடுத்துவதற்காக அமைகிறது.

ஒற்றுமைகள்

     முதலாவதாக, இருவரும் ஆட்சியாளரின் கடமையை வலியுறுத்துகின்றனர். அரசன் தனது சொந்த நலனை மட்டும் கருத்தில் கொள்ளாமல் மக்களின் நலனில் அக்கறை செலுத்த வேண்டும். இரண்டாவதாக, சுயக்கட்டுப்பாடு மற்றும் பொறுப்புணர்வு இருவரின் சிந்தனைகளிலும் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன. ஒழுக்கமற்ற அல்லது கட்டுப்பாடற்ற தலைமை சமூகத்திற்கு தீங்கு விளைவிக்கும். மூன்றாவதாக, சமூகத்தின் நிலைத்தன்மைக்கு நீதி அவசியம் என்பதை இருவரும் உணர்த்துகின்றனர். மக்களின் பாதுகாப்பும் நம்பிக்கையும் இல்லாத சமூகம் நீண்டகால முன்னேற்றத்தை அடைய முடியாது. நான்காவதாக, பொருளாதார வளம் சமூக நலனுடன் தொடர்புடையது. திருவள்ளுவர் உழைப்பு, ஈகை, ஒப்புரவு ஆகியவற்றை வலியுறுத்துகிறார்; கௌடில்யர் பொருளாதார நிர்வாகம், உற்பத்தி, வருவாய் ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை விளக்குகிறார்.

வேறுபாடுகள்

        திருவள்ளுவரின் அணுகுமுறை பொதுவாக மனித வாழ்வின் அனைத்து நிலைகளுக்கும் பொருந்தக்கூடிய அறநெறிகளை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. குடும்பம், நட்பு, தனிமனித ஒழுக்கம், சமூக உறவுகள், அரசியல் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்து அவர் விளக்குகிறார். மாறாக, கௌடில்யரின் அணுகுமுறை அரசின் செயல்பாடு, அரசியல் அதிகாரம், பொருளாதார நிர்வாகம், பாதுகாப்பு, சட்டம் ஆகியவற்றை விரிவாக ஆராய்கிறது. அரசைச் சிறப்பாக நடத்துவதற்குத் தேவையான நடைமுறை வழிமுறைகளுக்கு அவர் முக்கியத்துவம் அளிக்கிறார். எனவே, திருவள்ளுவரிடம் அறம் முதன்மையான வழிகாட்டியாக விளங்குகிறது. கௌடில்யரிடம் அரசின் நிலைத்தன்மை மற்றும் நிர்வாகச் செயல்திறன் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன. இருப்பினும், இவ்வேறுபாடுகள் இருவரின் சிந்தனைகளும் ஒன்றுக்கொன்று பயன்பட முடியாதவை என்பதைக் குறிக்கவில்லை. மாறாக, அறநெறியும் நடைமுறை அறிவும் இணைந்தால் சிறந்த ஆட்சி உருவாகும் என்பதை உணர்த்துகின்றன.

சமகாலப் பொருத்தம்

     திருவள்ளுவரின் மற்றும் கௌடில்யரின் சிந்தனைகள் இன்றைய சமூகத்திற்கும் நிர்வாகத்திற்கும் பொருந்தக்கூடிய பல கருத்துகளை வழங்குகின்றன.

தனிமனித வாழ்வில்

       இன்றைய உலகில் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, பொருளாதார முன்னேற்றம் ஆகியவை முக்கியமானவையாகக் கருதப்படுகின்றன. அவற்றுடன் ஒழுக்கம், உண்மை, பொறுப்புணர்வு, அன்பு போன்ற விழுமியங்களும் இணைந்திருக்க வேண்டும். திருவள்ளுவரின் கருத்துகள் தனிமனித வளர்ச்சிக்கான அறநெறி வழிகாட்டுதல்களை வழங்குகின்றன. கௌடில்யரின் சிந்தனைகள் சுயக்கட்டுப்பாடு, திட்டமிடல், முடிவெடுக்கும் திறன், நேர மேலாண்மை ஆகியவற்றின் அவசியத்தை உணர்த்துகின்றன. இவை மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள், நிர்வாகிகள், தொழில்முனைவோர் என அனைவருக்கும் பயன்படக்கூடியவை.

சமூக வாழ்வில்

        சமூகத்தில் நிலவும் பொருளாதார வேறுபாடுகள், தனிமனிதப் போட்டி, உறவுச் சிக்கல்கள் போன்றவற்றைச் சமாளிக்க ஒப்புரவு, ஈகை, சமூகப் பொறுப்பு ஆகியவை அவசியம். திருவள்ளுவரின் அறக்கருத்துகள் மனிதநேயத்தை வளர்க்கின்றன. அதேபோன்று, கௌடில்யரின் நிர்வாகச் சிந்தனைகள் பொதுவளங்களை முறையாகப் பயன்படுத்துதல், சட்ட ஒழுங்கைப் பேணுதல், நிர்வாகத்தில் வெளிப்படைத்தன்மையை வளர்த்தல் ஆகியவற்றிற்கு வழிகாட்டுகின்றன.

நல்லாட்சியில்

      இன்றைய ஜனநாயக ஆட்சியில் மக்கள் நலன், சமத்துவம், நீதி, பொறுப்பேற்பு, ஊழல் தடுப்பு ஆகியவை முக்கியமானவை. திருவள்ளுவரின் அறநெறி சார்ந்த அரசியல் கருத்துகளும் கௌடில்யரின் நிர்வாகக் கோட்பாடுகளும் இவற்றை ஆராய்வதற்கு உதவுகின்றன. அரசியல் அதிகாரம் மக்களின் நலனுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்ற கருத்து இருவரின் சிந்தனைகளிலும் வெவ்வேறு வடிவங்களில் வெளிப்படுகிறது. அறநெறி இல்லாத நிர்வாகம் மக்களின் நம்பிக்கையை இழக்கலாம்; நிர்வாகத் திறன் இல்லாத நல்லெண்ணம் நடைமுறைப் பலனை அளிக்காமல் போகலாம். எனவே, அறமும் செயல்திறனும் இணைந்த ஆட்சிமுறையே சிறந்ததாக அமையும்.

கல்வி மற்றும் தலைமைத்துவத்தில்

    கல்வி நிறுவனங்கள் மாணவர்களுக்கு அறிவை வழங்குவதோடு நற்பண்புகளையும் வளர்க்க வேண்டும். திருவள்ளுவரின் ஒழுக்கம், அன்பு, ஈகை ஆகிய கருத்துகளும் கௌடில்யரின் திட்டமிடல், தலைமைத்துவம், பொறுப்புணர்வு ஆகிய கருத்துகளும் கல்வி மற்றும் நிறுவன நிர்வாகத்தில் பயனுள்ளவையாக அமைகின்றன. இதன் மூலம் தனிமனித மேம்பாடு, சமூக நலன், நிர்வாகத் திறன் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்த கல்வி அணுகுமுறையை உருவாக்க முடியும்.

முடிவுரை

         திருவள்ளுவரும் கௌடில்யரும் இந்திய அறிவு மரபின் முக்கியமான சிந்தனையாளர்கள். திருவள்ளுவர் தனிமனித ஒழுக்கம், அன்பு, ஈகை, நீதி, ஒப்புரவு ஆகியவற்றின் வழியாக அறம் சார்ந்த சமூகத்தை உருவாக்குவதற்கான வழிகாட்டுதல்களை வழங்குகிறார். கௌடில்யர் சுயக்கட்டுப்பாடு, அரசியல் அறிவு, பொருளாதார நிர்வாகம், சட்ட ஒழுங்கு, குடிமக்களின் நலன் ஆகியவற்றின் மூலம் திறமையான அரசை உருவாக்குவதற்கான கருத்துகளை முன்வைக்கிறார். இருவரின் சிந்தனைகளிலும் மனித நலனும் சமூகத்தின் நிலைத்தன்மையும் முக்கிய இடம் பெறுகின்றன. எனினும், திருவள்ளுவர் அறநெறியை மையமாகக் கொண்டு மனித வாழ்வை அணுகுகிறார்; கௌடில்யர் அரசியல் மற்றும் நிர்வாக நடைமுறைகளின் அடிப்படையில் அரசின் செயல்பாட்டை ஆராய்கிறார். இன்றைய உலகில் தனிமனித ஒழுக்கம், சமூகப் பொறுப்பு, நல்லாட்சி, பொருளாதார முன்னேற்றம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை. இவற்றில் ஒன்றை மட்டும் முன்னிறுத்துவது முழுமையான வளர்ச்சியை உருவாக்காது. அறநெறி சார்ந்த தலைமைத்துவமும் நடைமுறை அறிவு சார்ந்த நிர்வாகமும் இணையும் போது மட்டுமே நீடித்த சமூக முன்னேற்றம் சாத்தியமாகும். எனவே, திருவள்ளுவரின் அறவியல் சிந்தனைகளையும் கௌடில்யரின் அரசியல் நிர்வாகக் கருத்துகளையும் ஒருங்கிணைத்துப் பயில்வது சமகாலத் தனிமனித மற்றும் சமூகச் சிக்கல்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கும் அவற்றிற்குத் தீர்வுகளைத் தேடுவதற்கும் உதவும்.

துணைநூற்பட்டியல் 

1.திருவள்ளுவர். திருக்குறள். பரிமேலழகர் உரை

2.Kautilya. Arthashastra. Translated by R. Shamasastry.

3.Olivelle, Patrick. King, Governance, and Law in Ancient India: Kautilya’s Arthasastra. Oxford University Press, 2013.

4.Tiruvalluvar. The Kural. Translated by P. S. Sundaram. Penguin Books, 1990.

ஆய்வுக்கட்டுரையின் ஆசிரியர்

முனைவர் கோ. சுகன்யா

உதவிப்பேராசிரியர்

தமிழ்த்துறைத்தலைவர் (சு. பி )

PSGR கிருஷ்ணம்மாள் மகளிர் கல்லூரி

கோயம்புத்தூர் – 641 004.

 

 

திருவள்ளுவரும் கௌடில்யரும் : சமூக மற்றும் தனிமனித விழுமியங்கள் குறித்த ஒப்பீட்டுப் பார்வை PDF