Abstract
Tamil possesses an ancient literary heritage, grammatical richness, and distinctive cultural traditions. From the Sangam period to the present, its development has been supported by scholars from different backgrounds. Several foreigners who came to Tamil Nadu developed an interest in Tamil and contributed to its study and dissemination through literature, grammar, translation, printing, lexicography, education, and the documentation of proverbs and cultural knowledge. Scholars such as Henrique Henriques, Robert de Nobili, Veeramamunivar, Ziegenbalg, Ellis, Caldwell, G. U. Pope, Percival, Rhenius, George L. Hart, and John Lazarus helped introduce Tamil texts and linguistic traditions to wider audiences. Their books, translations, dictionaries, and research remain important to the study of Tamil language, literature, and cultural history. This paper examines these contributions and emphasizes their continuing significance in Tamil studies.
Keywords: Tamil Language, Classical Language, Foreign Scholars, Tamil Literature, Linguistics, Tamil Culture, Translation, Printing, Lexicography
“தமிழ்மொழி இலக்கிய வளர்ச்சியில் அயல்நாட்டவரின் பங்களிப்பு”
ஆய்வுச் சுருக்கம்
தமிழ்மொழி தொன்மையான இலக்கிய மரபையும் செழுமையான இலக்கண வளத்தையும் பண்பாட்டுச் சிறப்புகளையும் கொண்ட செம்மொழியாகும். சங்ககாலம் தொட்டு இன்றுவரை அதன் வளர்ச்சியில் தமிழர்களுடன் அயல்நாட்டு அறிஞர்களும் பங்களித்துள்ளனர். தமிழகத்திற்கு வந்த அறிஞர்கள் தமிழ் மொழியைக் கற்று, இலக்கியம், இலக்கணம், மொழிபெயர்ப்பு, அச்சுத்தொழில், அகராதி, கல்வி, பழமொழித் தொகுப்பு, அறிவியல் ஆகிய துறைகளில் பணியாற்றினர். அண்ரீக் அடிகளார், தத்துவபோதகர் சுவாமிகள், வீரமாமுனிவர், சீகன்பால்கு, எல்லீஸ், கால்டுவெல், ஜி.யு. போப், பர்சிவல், ரேனியஸ், ஜார்ஜ் எல். ஹார்ட், ஜான் லாசரஸ் உள்ளிட்டோரின் நூல்கள் மற்றும் ஆய்வுகள் தமிழ் மொழி, இலக்கியம், பண்பாடு ஆகியவற்றை உலகளவில் அறிமுகப்படுத்த உதவின. இவ்வாய்வு, அயல்நாட்டு அறிஞர்களின் முக்கியப் பணிகளையும், தமிழ் ஆய்வில் அவர்களின் பங்களிப்பையும் எடுத்துரைக்கிறது.
திறவுச் சொற்கள்: தமிழ்மொழி, அயல்நாட்டு அறிஞர்கள், தமிழ் இலக்கியம், தமிழ்ப்பண்பாடு, மொழிபெயர்ப்பு, அச்சுத்தொழில், அகராதியியல்
முன்னுரை
தமிழ்மொழி உலகின் தொன்மையான மொழிகளில் ஒன்றாகும். அதன் இலக்கியச் செல்வமும் இலக்கண வளமும் பண்பாட்டு மரபும் அதற்குத் தனித்த இடத்தை வழங்குகின்றன. இந்த மரபைப் பாதுகாத்து வளர்ப்பதில் தமிழர்களுடன் தமிழரல்லாத அறிஞர்களும் பங்காற்றியுள்ளனர். வீரமாமுனிவர், ஜி.யு. போப், சீகன்பால்கு, இராபர்ட் கால்டுவெல் போன்றோர் தமிழ் இலக்கியங்களை மொழிபெயர்த்தும், இலக்கணம் மற்றும் மொழியியல் குறித்து ஆய்வு செய்தும், தமிழ் நூல்களை அச்சிட்டு வெளியிட்டும் அதன் அறிமுகத்தை விரிவுபடுத்தினர். கால்டுவெல்லின் A Comparative Grammar of the Dravidian or South-Indian Family of Languages திராவிட மொழிகளின் ஒப்பாய்வில் முக்கியமான நூலாகும்; ஜி.யு. போப்பின் திருவாசக மொழிபெயர்ப்பு தமிழின் ஆன்மிக இலக்கியத்தைப் பிறமொழி வாசகர்களிடம் கொண்டு சென்றது. தமிழகத்திற்கு வந்த அயல்நாட்டு அறிஞர்கள் தமிழ்க் கற்றமை, தமிழ் மொழி வளர்ச்சிக்கு ஆற்றிய பணிகள் பற்றிய வரலாற்றுத் தகவல்களைத் தருவதே இவ்வாய்வின் நோக்கம் ஆகும் .
அண்ரீக் அடிகளார் (1520–1600)
போர்த்துக்கீசிய நாட்டைச் சேர்ந்த ஹென்றிக்கே ஹென்றிக்கஸ் (Henrique Henriques), சமயப் பணிக்காக 1548ஆம் ஆண்டு இந்தியா வந்தார். தமிழைக் கற்று எழுதவும் பேசவும் திறன் பெற்ற இவர், ஐரோப்பாவில் பிறந்து தமிழ்ப் புலமை பெற்ற தொடக்ககால அறிஞர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார். 1578ஆம் ஆண்டு கொல்லத்தில் அச்சிடப்பட்ட தம்பிரான் வணக்கம், போர்த்துக்கீசிய சமய நூலின் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பாகும், இந்தியாவில் சமயப் பணிக்கு வரும் அடிகளார்கள் தமிழைக் கற்பதற்கு எளிமையாக தமிழ் இலக்கண நூலையும் தமிழ் மாதங்களுக்குரிய நாள் கணக்கீடு பற்றிய நூலையும் இயற்றினார். ஆனால் அந்நூல்கள் நமக்குக் கிடைக்கவில்லை.(சிவசாமி.க,பன்முகப் பார்வையில் தமிழ் இலக்கிய வரலாறு.,ப.343) இந்திய மொழிகளில் அச்சிடப்பட்ட தொடக்ககால நூல்களில் இதுவும் ஒன்று. அடிகளார் வரலாறு, கிரித்தானிய வணக்கம், மலபார் இலக்கணம் போன்ற நூல்களும் இவருடன் தொடர்புடையவை. தமிழ்–போர்த்துக்கீசிய அகராதி மற்றும் தமிழ் இலக்கண நூல் உருவாக்கத்திலும் ஈடுபட்டார். 1567ஆம் ஆண்டு புன்னைக்காயலில் தமிழ்க் கல்லூரி தொடங்கி ஆசிரியராகவும் இயக்குநராகவும் பணியாற்றினார்.
தத்துவபோதகர் சுவாமிகள் (1577–1658)
இத்தாலியைச் சேர்ந்த இராபர்ட் டி நொபிலி (Robert de Nobili), 1606ஆம் ஆண்டு தமிழகம் வந்தார். தமிழ் உரைநடை மற்றும் சமய இலக்கிய வளர்ச்சியில் பங்களித்த இவர், சமயத் தத்துவம், ஆன்மிக வழிகாட்டுதல், சமய விவாதம், செய்யுள், சொற்களஞ்சியம் ஆகிய துறைகளில் நூல்கள் இயற்றினார். ஞான உபதேசம் நான்கு பாகங்களைக் கொண்டது. ஆத்மநிர்ணயம், கடவுள் நிர்ணயம், தத்துவக் கண்ணாடி ஆகியவை தத்துவச் சிந்தனைகளை எடுத்துரைக்கின்றன; யேசுநாதர் சரித்திரம், நித்திய ஜீவன சஞ்சீவி, சின்ன ஞான உபதேசம் ஆகியவை ஆன்மிக வழிகாட்டுதலுடன் தொடர்புடையவை. தூஷணதிக்காரம், புனர்ஜென்ம ஆட்சேபம் போன்ற சமய விவாத நூல்களையும் ஞானப்பாட்டுகளையும் இயற்றினார். தமிழ், சமஸ்கிருதம், போர்த்துக்கீசியம் ஆகிய மொழிகளின் சொற்களஞ்சியப் பணியிலும் ஈடுபட்டார். தமிழ் உரைநடை நூல்கள் மற்றும் கவிதை நூல்கள் வழியாகத் தத்துவ, சமயக் கருத்துகளைப் பரப்பினார்.
வீரமாமுனிவர் (1680–1747)
இத்தாலியில் பிறந்த கான்ஸ்டான்டின் ஜோசப் பெஸ்கி (Constantine Joseph Beschi), 1700ஆம் ஆண்டு தமிழகம் வந்து சுப்பிரதீப கவிராயரிடம் தமிழ் கற்றார். இலக்கணம், உரைநடை, காப்பியம், சிற்றிலக்கியம், மொழிபெயர்ப்பு, அகராதி ஆகிய துறைகளில் பணியாற்றினார். குறில்–நெடில் எழுத்து வேறுபாட்டைத் தெளிவுபடுத்தும் எழுத்துச் சீர்திருத்தங்களையும், காற்புள்ளி, அரைப்புள்ளி, நிறுத்தப்புள்ளி, முற்றுப்புள்ளி போன்ற குறியீடுகளின் பயன்பாட்டையும் பரவலாக்கினார். தேம்பாவணி அவரது புகழ்பெற்ற காப்பியமாகும்; பரமார்த்த குருகதை நகைச்சுவை கலந்த உரைநடைப் படைப்பாகும். தொன்னூல் விளக்கம், கொடுந்தமிழ் இலக்கணம், செந்தமிழ் இலக்கணம் ஆகியவை இலக்கணப் பணிகளாகும். சதுரகராதி, தமிழ்–இலத்தீன் அகராதி, இலத்தீன்–தமிழ் அகராதி, போர்த்துக்கீசியம்–தமிழ்–இலத்தீன் அகராதி ஆகியவற்றின் வழியாக அகராதியியல் வளர்ச்சிக்கும் பங்களித்தார். திருக்குறளின் அறத்துப்பால், பொருட்பால் ஆகியவற்றை இலத்தீனில் மொழிபெயர்த்தார். திருக்காவலூர்க் கலம்பகம், அடைக்கலமாலை, கித்தேரியம்மாள் அம்மானை போன்ற சிற்றிலக்கியங்களையும் இயற்றினார்.
சீகன்பால்கு (1683–1719)
ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த சீகன்பால்கு 1706ஆம் ஆண்டு தமிழகத்திற்கு வந்து தரங்கம்பாடியில் எல்லப்பாவிடம் தமிழ் கற்றார். தரங்கம்பாடியில் அச்சுப்பணியை முன்னெடுத்து தமிழ் நூல்களை வெளியிடுவதற்குப் பங்களித்தார். புதிய ஏற்பாட்டைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்ததுடன், பழைய ஏற்பாட்டின் தொடக்கப் பகுதிகளையும் மொழிபெயர்க்கும் பணியில் ஈடுபட்டார். Grammatica Damulica, 1716 என்ற இலக்கண நூலை இயற்றினார். தமிழ் சொற்களஞ்சியம், கவிதைச் சொற்களஞ்சியம் ஆகியவற்றிலும் பணியாற்றினார். உலகநீதி, கொன்றைவேந்தன் போன்ற நீதிநூல்களை மொழிபெயர்த்ததுடன், மலபார் சமயக் கோட்பாடு (Genealogy of the Malabar Deities) மூலம் அக்கால சமய நம்பிக்கைகளைப் பதிவு செய்தார். 1712ஆம் ஆண்டுடன் தொடர்புடைய தரங்கம்பாடி அச்சுக்கூடம் மற்றும் காகித உற்பத்தி முயற்சிகள் தமிழ் அச்சுப் பணியின் வளர்ச்சியில் குறிப்பிடத்தக்கவை. தமிழ் நூல்களை ஐரோப்பிய நூலகங்களுக்கு எடுத்துச் சென்றதன் வழியாகவும் தமிழ் ஆய்வுக்கு உதவினார்.
எல்லீஸ் துரை (1777–1818)
இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த பிரான்சிஸ் ஒய்ட் எல்லீஸ் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியில் பணியாற்றிய காலத்தில் இராமச்சந்திர கவிராயர், சாமிநாத பிள்ளை ஆகியோரிடம் தமிழைக் கற்றார். இந்திய மொழிகளை ஆங்கிலேய அலுவலர்கள் கற்பதற்காக 1812ஆம் ஆண்டு சென்னைப் புனித ஜார்ஜ் கோட்டையில் கல்விச்சங்கம் நிறுவப்பட்ட பணியுடன் இவர் தொடர்புடையவர். தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம், துளு உள்ளிட்ட தென்னிந்திய மொழிகளின் தொடர்புகளை ஆராய்ந்து, திராவிட மொழிக்குடும்பக் கருத்து வளர்ச்சிக்கு பங்களித்தார். நீதிமன்றச் செயல்பாடுகள் தமிழில் நடைபெற வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியதுடன் சட்டங்களைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்தார். திருக்குறளின் முதல் பதின்மூன்று அதிகாரங்களுக்கு ஆங்கில உரை எழுதியதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. வீரமாமுனிவரின் சதுரகராதி மற்றும் நன்னூல் உரையைப் பிழைதிருத்தி வெளியிடுதல், பிரபோத சந்திரோதயம் நூலைப் பதிப்பித்தல் போன்ற பணிகளிலும் ஈடுபட்டார். திருவள்ளுவர் உருவம் பொறித்த தங்க நாணய வெளியீட்டுடனும் இவரது பெயர் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. தமிழ் நூல்களின் பதிப்பாக்கத்திலும் தென்னிந்திய மொழியியல் ஆய்விலும் எல்லீஸ் முக்கிய இடம் பெறுகிறார்.
பர்சிவல் பாதிரியார்
இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த பர்சிவல் பாதிரியார் 1833ஆம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணம் வந்தார்; ஆறுமுக நாவலருடன் இவருக்கு கல்வித் தொடர்பு இருந்தது. யாழ்ப்பாணக் கல்லூரியின் தொடக்கத்துடனும் கல்விப்பணியுடனும் இவர் தொடர்புடையவர். தமிழ்–ஆங்கில அகராதி, ஆங்கிலம்–தமிழ் அகராதி, பழமொழித் தொகுப்பு, விவிலிய மொழிபெயர்ப்பு, இதழியல் ஆகிய துறைகளில் பங்களித்தார். Tamil Proverbs with their English Translation என்ற நூலில் தமிழ் பழமொழிகளை ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புடன் தொகுத்தார். இந்தப் பழமொழிகள் தமிழ் மக்களின் வாழ்வியல் அனுபவம், சமூக அறிவு, பண்பாட்டுச் சிந்தனை ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்கின்றன. தினவர்த்தமானி இதழுடன் தொடர்புடைய அவரது பணியும் தமிழ் இதழியல் வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்கது. அகராதி உருவாக்கம், பழமொழித் தொகுப்பு மற்றும் தமிழ் மொழிக் கல்வி ஆகியவற்றின் மூலம் தமிழ் மொழியையும் பண்பாட்டையும் பிறமொழி வாசகர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்.
ரேனியஸ் (1790–1838)
ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த ரேனியஸ், முகவை இராமானுஜ கவிராயரிடம் தமிழ் கற்றார்; ஜி.யு. போப்பின் தமிழ்ப்பணிக்கு முன்னோடியாகவும் கருதப்படுகிறார். புதிய ஏற்பாட்டின் மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் திருத்தப் பணிகளில் ஈடுபட்டார். தமிழ் இலக்கணச் சுருக்கம் (A Grammar of the Tamil Language, 1836) தமிழ் இலக்கணக் கூறுகளை அறிமுகப்படுத்தும் நூலாகும். வேத உதாரணத் திரட்டு, தமிழ் ஞான நூல் போன்ற படைப்புகளும் இவருடன் தொடர்புடையவை. பூமிசாஸ்திரம் என்ற புவியியல் நூல், அறிவியல் மற்றும் பொதுஅறிவுக் கருத்துகளைத் தமிழில் அறிமுகப்படுத்தும் முயற்சிகளில் ஒன்றாகும். சமயக் கட்டுரைகள், துண்டுப்பிரசுரங்கள், சொற்களஞ்சியத் தொகுப்பு மற்றும் கல்விச் செய்தித்தாள் பணிகளிலும் பங்களித்தார். திருநெல்வேலிப் பகுதியில் கல்வி மற்றும் சமூகப் பணிகளில் ஈடுபட்டதன் வழியாகத் தமிழ் மொழியில் இலக்கணம், அறிவியல், கல்வி சார்ந்த நூல்களின் வளர்ச்சிக்கு உதவினார்.
டாக்டர் இராபர்ட் கால்டுவெல் (1814–1891)
அயர்லாந்தில் பிறந்த இராபர்ட் கால்டுவெல் 1837ஆம் ஆண்டு தமிழகம் வந்தார். 1856ஆம் ஆண்டு வெளியான A Comparative Grammar of the Dravidian or South-Indian Family of Languages என்ற நூல் திராவிட மொழிகளின் அமைப்பு, இலக்கணக் கூறுகள் மற்றும் ஒற்றுமைகளை ஒப்பிட்டு ஆராய்ந்த முக்கியமான படைப்பாகும். தமிழ் உள்ளிட்ட திராவிட மொழிகளைத் தனித்த மொழிக்குடும்பமாகப் புரிந்துகொள்வதற்கான மொழியியல் விவாதங்களில் இவரது பணி முக்கியமானது. தமிழ் வடமொழியிலிருந்து தோன்றியது என்ற கருத்தை எதிர்த்து, திராவிட மொழிகளின் தனித்துவத்தை வலியுறுத்தினார். திருநெல்வேலி மாவட்ட வரலாறு, நற்கருணைத் தியானமாலை, தாமரைத் தடாகம், ஞானஸ்நானம் போன்ற நூல்களும் இவருடன் தொடர்புடையவை. திருநெல்வேலி மற்றும் கொற்கை பகுதிகளில் ஆய்வுப் பணிகளிலும், இடையன்குடியில் கல்வி, சமய மற்றும் சமூகப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டார். திராவிட மொழியியல் ஆய்வில் ஒப்பிலக்கண அணுகுமுறையை வலுப்படுத்திய அறிஞராகக் கால்டுவெல் விளங்குகிறார்.
ஜி.யு. போப் ஐயர் (1820–1908)
ஜார்ஜ் உக்லோ போப் 1839ஆம் ஆண்டு தமிழகம் வந்து, சாயல்புரத்தில் மகாவித்துவான் இராமானுஜக் கவிராயரிடம் தமிழ் கற்றார். தமிழாசிரியராகப் பல இடங்களில் பணியாற்றியதுடன் தொடக்கப்பள்ளி ஒன்றையும் தொடங்கினார். திருக்குறள், திருவாசகம், நாலடியார், சிவஞானபோதம், மணிமேகலை உள்ளிட்ட நூல்களை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தார்; புறநானூறு மற்றும் புறப்பொருள் வெண்பாமாலையின் சில பகுதிகளையும் மொழிபெயர்த்தார். The Sacred Kurral (1886), The Naladiyar (1893), The Tiruvacakam (1900) ஆகியவை இவரது மொழிபெயர்ப்புப் பணியின் முக்கிய எடுத்துக்காட்டுகள். தமிழ் கற்பதற்கான A First Catechism of Tamil Grammar, First Lessons in Tamil, A Larger Grammar of the Tamil Language போன்ற நூல்களையும் எழுதினார். ஆங்கில இதழ்களில் தமிழ் இலக்கியம் குறித்த ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டார். தன்னை “தமிழ் மாணவன்” என்று கருதிய போப், தமிழ் இலக்கியங்களை உலக வாசகர்களிடம் கொண்டு சென்ற அறிஞர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் (பக்கியமேரி, ப. 349).
ஆல்பர்ட் சுவைட்சர்
ஆல்பர்ட் சுவைட்சர் (1875–1965), ஜெர்மனியுடன் தொடர்புடைய அல்சேஸ் பகுதியில் பிறந்த அறிஞர். காரல் கிரால் மொழிபெயர்த்த திருக்குறளின் ஜெர்மன் மொழிபெயர்ப்பைப் படித்து, அதன் தனிச்சிறப்புகளைப் பாராட்டியுள்ளார். இந்தியச் சிந்தனைகளில் திருக்குறள் தனித்துவம் வாய்ந்தது என்றும், உலகையும் வாழ்வையும் நேர்மறையாக அணுகச் செய்கிறது என்றும் அவர் எடுத்துரைத்தார். Indian Thought and Its Development (1935) என்ற நூல் இந்தியத் தத்துவ மரபுகள் மற்றும் சிந்தனையின் வளர்ச்சியை அறிமுகப்படுத்துகிறது. இந்திய அறிவு மரபுகளைப் பிறநாட்டு வாசகர்களுக்கு எடுத்துச் சென்ற அவரது எழுத்துகள், தமிழ் இலக்கியத்தின் அறநெறிச் சிந்தனைகளை ஒப்பீட்டு நோக்கில் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன.
ஜார்ஜ் எல். ஹார்ட்
அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகம், பெர்க்லி தமிழ்த் துறையுடன் தொடர்புடைய ஜார்ஜ் எல். ஹார்ட், சங்க இலக்கியத்தில் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டவர். புறநானூறு உள்ளிட்ட சங்கப் பாடல்களை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்ததுடன், தமிழின் தனித்தன்மை மற்றும் செவ்வியல் சிறப்புகள் குறித்து எழுதியுள்ளார். தமிழ் இலக்கியத்தை உலகளாவிய கல்வி மற்றும் ஆய்வு வட்டாரங்களில் அறிமுகப்படுத்துவதில் இவரது மொழிபெயர்ப்புகளும் ஆய்வுகளும் பங்களித்துள்ளன.
ஜான் லாசரஸ்
ஜான் லாசரஸ் (1845–1915) தமிழ் பழமொழிகள், இலக்கணம் மற்றும் இலக்கிய மொழிபெயர்ப்புத் துறைகளில் பங்களித்தார். இவர் தொகுத்த A Dictionary of Tamil Proverbs (1894), பத்தாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பழமொழிகளை உள்ளடக்கியதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. பழமொழிகள் மக்களின் அனுபவ அறிவையும் சமூக நடைமுறைகளையும் பண்பாட்டுச் சிந்தனைகளையும் வெளிப்படுத்துவதால், அவற்றைத் தொகுத்து அகராதியாக வழங்குவது நாட்டுப்புற அறிவைப் பாதுகாக்கும் பணியாகும். An English Translation of Nannul (1878) மூலம் நன்னூல் ஆங்கில வாசகர்களுக்கு அறிமுகமானது. திருக்குறள் மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் Tamil Grammar for Beginners போன்ற பணிகளின் வழியாகத் தமிழ் இலக்கியம் மற்றும் இலக்கணத்தைப் பிறமொழி வாசகர்களிடம் கொண்டு சென்றார்.
மற்றும் சிலர்
மேற்கண்ட அறிஞர்களைத் தவிர பலரும் தமிழ் மொழி மற்றும் இலக்கிய வளர்ச்சிக்குப் பங்களித்துள்ளனர். காரல் கிரால் திருக்குறளை ஜெர்மன் மொழியிலும், ஏரியல் மற்றும் லேமி லேசர் பிரெஞ்சு மொழியிலும் மொழிபெயர்த்தனர். பெப்ரீஷியஸ் தமிழ் இலக்கிய மற்றும் பேச்சுவழக்குச் சொற்களை உள்ளடக்கிய அகராதிப் பணியில் ஈடுபட்டார். ராட்லர் பல பகுதிகளைக் கொண்ட அகராதியைத் தொகுத்தார்; வின்ஸ்லோ தமிழ்–ஆங்கிலப் பேரகராதி உருவாக்கத்துடன் தொடர்புடையவர். பர்சிவல் பழமொழிகளைத் தொகுத்தார். கமில் சுவலபில், ஆன்டிரநோவ், ஹெல்கா அண்டோன், ரூதின் செம்பியன், டாக்டர் ஆஷர் உள்ளிட்ட அறிஞர்களும் தமிழ் மொழி, இலக்கியம் மற்றும் மொழியியல் ஆய்வுகளில் பங்களித்துள்ளனர்.
முடிவுரை
அயல்நாட்டு அறிஞர்கள் தமிழ் மொழியின் வளர்ச்சிக்கும் அதன் இலக்கியச் செழுமையை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்துவதற்கும் பல்வேறு வழிகளில் பங்களித்துள்ளனர். தத்துவபோதகர் சுவாமிகள், வீரமாமுனிவர் போன்றோர் சமய நூல்கள், இலக்கணம், அகராதி மற்றும் இலக்கியப் படைப்புகளில் ஈடுபட்டனர். சீகன்பால்கு, ரேனியஸ் ஆகியோர் மொழிபெயர்ப்பு, அச்சுப்பணி, கல்வி மற்றும் அறிவியல் நூல்கள் வழியாகத் தொண்டாற்றினர். ஜி.யு. போப், ஜார்ஜ் எல். ஹார்ட் போன்றோர் தமிழ் இலக்கியங்களை மொழிபெயர்த்தனர்; கால்டுவெல், எல்லீஸ் ஆகியோர் மொழியியல் மற்றும் ஒப்பிலக்கண ஆய்வுகளை வளர்த்தனர். பர்சிவல், ஜான் லாசரஸ், பெப்ரீஷியஸ், ராட்லர், வின்ஸ்லோ போன்றோர் அகராதி மற்றும் பழமொழித் தொகுப்புப் பணிகளில் ஈடுபட்டனர். இவர்களின் பணிகள் தமிழ் மொழியின் சொல்வளம், இலக்கிய மரபு, இலக்கண அமைப்பு மற்றும் பண்பாட்டுச் சிறப்புகளைப் பிறமொழி வாசகர்களிடம் கொண்டு சேர்த்தன. இலக்கியம், இலக்கணம், உரைநடை, பதிப்பாக்கம், மொழிபெயர்ப்பு, அகராதி, எழுத்துச் சீர்திருத்தம், சுவடிப்பணி மற்றும் களஆய்வு எனப் பல துறைகளில் அவர்கள் ஆற்றிய பங்களிப்புகள் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் நினைவுகூரப்பட வேண்டியவை.
துணைநூற்பட்டியல்
1.அருணாசலம், மு. தமிழ் இலக்கிய வரலாறு: பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு. தி. பார்க்கர், சென்னை, திருத்தப்பட்ட பதிப்பு, 2005.
-
ஆனந்தன், சு. தமிழ் இலக்கிய வரலாறு. கண்மணி பதிப்பகம், திருச்சி, 20ஆம் பதிப்பு, 2012.
-
சிவசாமி, க. பன்முகப் பார்வையில் தமிழ் இலக்கிய வரலாறு. இதிகாசன் பதிப்பகம், திருத்திய பதிப்பு, 2023.
-
தமிழண்ணல். புதிய நோக்கில் தமிழ் இலக்கிய வரலாறு. மீனாட்சி புத்தக நிலையம், மதுரை, 42ஆம் பதிப்பு, 2023.
-
பக்கியமேரி. வகைமை நோக்கில் தமிழ் இலக்கிய வரலாறு. நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ், சென்னை, 5ஆம் பதிப்பு, 2013.
-
மாதையன், பெ. அகராதியியல். தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர், முதற்பதிப்பு, 1997.
-
விமலானந்தம், மது. ச. தமிழ் இலக்கிய வரலாறு. முல்லை நிலையம், சென்னை, முதற்பதிப்பு, 2022.
-
வேங்கடசாமி, சீனி. மயிலை. கிறித்தவமும் தமிழும். சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், சென்னை, திருத்திய பதிப்பு, 1971.
-
வேங்கடராமன், கா. கோ. தமிழ் இலக்கிய வரலாறு. கலையக வெளியீடு, 5ஆம் பதிப்பு, 2008.
