ஆறறிவுக் கொண்ட மானுட வர்க்கத்தில் தொகுத்தல், பகுத்தல் என்ற அடிப்படை சிந்தனையானது இருந்து வருகிறது. உலகத்தில் உள்ளப் பொருட்களை ஒரேத் தன்மையுடையதாக இருந்தால் அதனை தொகுத்தும், சிறப்புப்பண்புகளைக் கொண்டிருந்தால் அதனை வேற்றுமைப்படுத்தியும், பகுத்துப் பார்ப்பது இலக்கியத் திறனாய்விற்கு வேண்டப்பட்ட ஒன்றாகும்.

              பகுப்பு முறைத் திறனாய்வு (Analytical Criticism) என்பது. இலக்கியத்தின் பண்புகள், மற்றும் கூறுகளை வரையறை செய்து கொண்டு. ஓர் நோக்குடன் பகுத்துக் காண்பது ஆகும். பகுத்துக் கொண்டு செய்யப்படும் திறனாய்வில், ஓர் இலக்கியம் அல்லது பொருளின் முழுத்தன்மை அல்லது சிறப்புப் பண்புகளை சிதைத்துவிடக் கூடிய நிலையில் அவை அமைதல் கூடாது.

           ஒற்றுமை, வேற்றுமை என்ற இரண்டு நிலைகளில் நோக்கும்போது, ஓர் நூலின் முழுமையான நிறை, குறைகள் தெரிவதோடு சிறப்புத் தன்மைகளும் வெளிப்படுகிறது. எந்த திறனாய்விற்கும் அடிப்படையாக அமையக்கூடியதாக பகுப்புமுறைத் திறனாய்வு உள்ளது. இதனை ‘அலசல்’ முறைத் திறனாய்வு என்றும் கூறுகின்றனர்.

பகுப்பு முறைத் திறனாய்வு (Analytical Criticism)

           சி.சு. செல்லப்பா அவர்கள் இத்தகைய திறனாய்வு முறை மேற்கொண்டுள்ளார். கவிதை, கட்டுரை, சிறுகதைகளில் இடம்பெறக் கூடிய உத்திகளையும், உணர்வுநிலைகளையும் இத்திறனாய்வு முறை விவரித்துள்ளது.

             வ.வே.சு ஐயரின் பல்வேறுபட்ட சிறுகதைகள் பகுப்பு முறையில் திறனாய்வு செய்யப்பட்டு, ஒன்றன் பின் ஒன்றாக, கதைகூறும் பண்புகளில் வளர்ச்சியும், மாற்றத்தையும் பெற்றுள்ளன. ‘குளத்தங்கரை அரசமரம்’ முதற்கொண்டு பல சிறுகதைகளை, சி.சு. செல்லப்பா அவர்கள்,

1. உருவக் குறை

2. தேர்ந்தகையும், புதுக்கையும்

3. கைவன்மைக் குறைவு

4.நிறையும், குறையும்

5. தனிரகம்

               என்ற தலைப்புகளில் கதைகளின் பண்புகளைக் கொண்டு பகுத்து ஆராய்ந்துள்ளார். கல்வியியல் சார்ந்த ஆராய்ச்சிகள், மற்றும் ஆய்வேடுகளில் பெரிதும் பயன்படுகிறது. ஒரு படைப்புதனில்,

1. புனைகதை உத்திகள்

2. பாத்திரப் படைப்பு

3. நோக்குநிலை

4.கதைப்பின்னல்

5. தொடக்கம், முடிவு

6. வருணிப்பு

7. மொழிநடை

பகுப்பு முறைத் திறனாய்வு (Analytical Criticism)

              என்ற நிலைகளில் பல பகுப்புகளையும், உட்பகுப்புகளையும் பெற்று வலம் வரும் பகுப்புமுறைத் திறனாய்வு ஏனைய திறனாய்வுக்கும் அணி சேர்ப்பதாய் அமைந்துள்ளது.