தாத்தாவின் சில்லறை காசு|கவிதை|ச. கார்த்திக்

🔔மரத்திற்கு முத்தம்


தருகிறது


மரங்கொத்தி.


 

🔔தாடியுற்ற ஆலமரத்தடியில்


கீழ்


சலூன் கடை.


 

🔔ஊரே உறங்கிய பிறகு


யாரை பார்க்க வந்ததோ


இந்த நிலவு.


 

🔔தன்னைப் போலவே


நடித்துக் காட்டுகிறது


தன் நிழல்.


 

🔔மரங்கள் ஒருபோதும்


இலைகளை சொந்தம் என்று


கொண்டாடுவதில்லை.


 

🔔நூலால் கைது செய்யவே


மனமே இல்லை


சிரிக்கும் பூக்கள்.


 

🔔ஒன்றும் அறியாத மாட்டை


விரட்டுகிறான்


சிறுவன்.


 

🔔குடிகாரனை எப்போது


எழுப்பி வீட்டுக்கு அனுப்பியது


மழைத்துளி.


 

🔔விளையாடும் குழந்தை


பலூனை விற்கும்


வறுமையில்.


 

🔔ஊழல் வழக்கு


உயிரோடு இருக்கிறது


நீதிமன்றத்தில்


உயிர் போன பிறகு.


 

🔔கடல் அலைகள்


யாருக்கும் கைக் கொடுப்பதில்லை


அலைகள் போல் பிறந்திருக்கலாம்.


 

🔔நான் நட்டு வைத்த மரம்


என்னோடு பேசியதில்லை


பறவையோடு உறவாடுகிறது.


 

🔔இறப்பதும் தண்ணீரில்


ஒருபோதும்


எந்த மீனும்


கரையை பார்த்ததில்லை.


 

🔔நெல் அறுவடையில்


இந்த முறையாவது


கடன் நீங்குமோ என


தூக்கத்தில் ஒரு ஏக்கம்..


 

🔔வாங்கும் கைகள் இருக்கும் வரை


ரோஜா


விற்றுக் கொண்டுதான் இருக்கும்.


 

🔔வேரின் தன்மையை


வெளிப்படுத்துகிறது


இலை உதிர்ந்த மரம்..


 

🔔தாத்தாவின் சில்லறை காசு


பேரனுக்கு


பொக்கிஷம்.


 

🔔கடவுளுக்கு காது


கேட்டிருந்தால்


கருவறை விட்டு


என்றோ ஓடி இருப்பார்.


 

🔔இருளில் இருந்தே


தாய்மொழி அறிந்தேன்


அது என் தாயின்


கருவறையோடு


ஒட்டியே இருந்தது.


 

🔔நீல வானத்திற்கு


மறு உருவம்


இருள்.


 

🔔உயிர் இல்லாத ஒவியம் கண்டு,


உயிர் பயத்தில் ஒடுகிறது
எலி.


சாயல் வானம்


சிவந்த மேகம்


சூரியன் உறக்கம்.


 

🔔மாலை ரசிக்க


முரசாக ஒலிக்கும்


சிறிய அருவிகள்.


 

🔔பசி மறந்த புன்னகை


யாசகனிடம் கேட்டேன்


வாழ்வின் ரகசியத்தை.


 

🔔நிழலை தேடி


ஓடுகின்றோம்


வெயில்காலத்தில்


மரக்கன்றுகளை


நடுவதை மறந்துவிடுகிறோம்


மழைக்காலத்தில்.
                       

கவிதையின் ஆசிரியர்


ச. கார்த்திக்


முதுகலைத் தமிழ்

இரண்டாமாண்டு


தூய நெஞ்சக் கல்லூரி(தன்னாட்சி),

திருப்பத்தூர்